Erum á einum bíl þessa dagana (þar til Gummi bjargaði okkur í gærkvöldi). Í gær fékk ég ping á skype, hvort ég væri kannski á leið út ?
Jú ég á leið út, þurfti að ná í hráfóður, sem ég var skíthrædd um að gleyma að sækja. Hentaði svona vel því gaurinn var orðinn svangur og vantaði mat í kroppinn og þurfti í eina verslun, verslun sem ég kalla Nördaval.
Svo ég náði í félagann og við fengum okkur að borða, klukkan 14:30, alveg eðlilegt að borða hádegismat þá. Þetta var þá kvöldmatur líka - nóg til í ísskápnum fyrir kríli til að bjarga sér. Svo var haldið í uppáhaldsverslun allra eiginkvenna, eða þannig.
BH arkar að afgreiðsluborðinu og þar eru sömu yndislegu gaurarnir og hafa verið þarna allan tímann. Og þeir eru búnir að þekkjast LENGI. Þ.e. Baldvin og þeir. Svo það er mátulega fyndið að heyra þá skensa á hvern annan... það er skotið fast og örugglega, engin grið gefin.
Hins vegar dróst heldur úr heimsókninni þangað - mér finnst helst vanta þarna góðan hægindastól fyrir örmagna eiginkonur sem eiga erfitt með að bíða. Það eru oft stólar í fataverslunum fyrir leiða eiginmenn... misrétti í sinni tærustu mynd hérna.
Það er magnað samt hvað það er ENDALAUST rennerí af fólki þarna og það er FÁRÁNLEGT að nokkur viti hvað hann vilji þarna og enn fáránlegra að nokkur finni það sem um er beðið. Í alvöru, þetta eru mest pínulitlir rafmagnshlutir, vírar og rásir og alls konar DÖH, sem ég hef ekki hugmynd um hvað er eða gerir eða hverjum dettur eiginlega í hug að hann yfirleitt vanti.
Ég tók myndir...
Einmitt - ég geng inn og segi... "mig vantar skúbbelídúbbelídú... áttu það ?" Og þeir bara já hinkraðu aðeins... og ganga bara að hlutnum og "gjörðu svo vel."- þetta er bara lítill hluti af búðinni sko. Í alvöru... ég held að það sé verið að gera grín að mér... í mörg ár hefur þetta grín gengið og ég fatta aldrei neitt.
Ok myndin er aðeins úr fókus... en þið sjáið hvað ég á við - HVERNIG ER HÆGT AÐ FINNA NOKKURN SKAPAÐAN HLUT ÞARNA ?
Baldvin var með einhverja teikningu og spáði í þetta allt og þeir báðir... milljón skúffur með alls konar smádóti og ekkert hik... bara reif upp rétta skúffu og gramsaði. "já og amper... "og "nei of mikil spenna" og "af hverju tvö svona" og alls konar pælingar sem urðu til þess að ég varð rangeygð - þannig að ég náði augunum ekki í eðlilega stöðu aftur fyrr enn þó nokkru seinna. Þeir reyndar komust að því í sameiningu að teikningin var eitthvað off og það þurfti að kanna þetta betur. En það kom ekki í veg fyrir að við gengum út með alls konar rafhlöður, spennubreyti og hleðslutæki.
Really - þetta er heaven nördanna og auðvitað gat herra yfirnörd heimilismála ekki gengið út án þess að fá stuff.
Óhætt að fullyrða að í hvert sinn sem frú Rögg (var kölluð það einu sinni þarna þegar ég var send ein út í búð (Nördaval)) fer með þarna inn... þá fæ hún svona tilfinningu eins og menn lýsa í verslunarferðum með eiginkonum, kærustum, mæðrum. Þá skil ég eymd þeirra og öryggisleysi svo vel. En gleymi því jafnóðum og ég fer næst í Kringluna.
Þessi búð er algjört æði... Sagði ég... ALDREI.
Later
Jú ég á leið út, þurfti að ná í hráfóður, sem ég var skíthrædd um að gleyma að sækja. Hentaði svona vel því gaurinn var orðinn svangur og vantaði mat í kroppinn og þurfti í eina verslun, verslun sem ég kalla Nördaval.
Svo ég náði í félagann og við fengum okkur að borða, klukkan 14:30, alveg eðlilegt að borða hádegismat þá. Þetta var þá kvöldmatur líka - nóg til í ísskápnum fyrir kríli til að bjarga sér. Svo var haldið í uppáhaldsverslun allra eiginkvenna, eða þannig.
BH arkar að afgreiðsluborðinu og þar eru sömu yndislegu gaurarnir og hafa verið þarna allan tímann. Og þeir eru búnir að þekkjast LENGI. Þ.e. Baldvin og þeir. Svo það er mátulega fyndið að heyra þá skensa á hvern annan... það er skotið fast og örugglega, engin grið gefin.
Hins vegar dróst heldur úr heimsókninni þangað - mér finnst helst vanta þarna góðan hægindastól fyrir örmagna eiginkonur sem eiga erfitt með að bíða. Það eru oft stólar í fataverslunum fyrir leiða eiginmenn... misrétti í sinni tærustu mynd hérna.
Það er magnað samt hvað það er ENDALAUST rennerí af fólki þarna og það er FÁRÁNLEGT að nokkur viti hvað hann vilji þarna og enn fáránlegra að nokkur finni það sem um er beðið. Í alvöru, þetta eru mest pínulitlir rafmagnshlutir, vírar og rásir og alls konar DÖH, sem ég hef ekki hugmynd um hvað er eða gerir eða hverjum dettur eiginlega í hug að hann yfirleitt vanti.
Ég tók myndir...
Einmitt - ég geng inn og segi... "mig vantar skúbbelídúbbelídú... áttu það ?" Og þeir bara já hinkraðu aðeins... og ganga bara að hlutnum og "gjörðu svo vel."- þetta er bara lítill hluti af búðinni sko. Í alvöru... ég held að það sé verið að gera grín að mér... í mörg ár hefur þetta grín gengið og ég fatta aldrei neitt.
Baldvin var með einhverja teikningu og spáði í þetta allt og þeir báðir... milljón skúffur með alls konar smádóti og ekkert hik... bara reif upp rétta skúffu og gramsaði. "já og amper... "og "nei of mikil spenna" og "af hverju tvö svona" og alls konar pælingar sem urðu til þess að ég varð rangeygð - þannig að ég náði augunum ekki í eðlilega stöðu aftur fyrr enn þó nokkru seinna. Þeir reyndar komust að því í sameiningu að teikningin var eitthvað off og það þurfti að kanna þetta betur. En það kom ekki í veg fyrir að við gengum út með alls konar rafhlöður, spennubreyti og hleðslutæki.
Really - þetta er heaven nördanna og auðvitað gat herra yfirnörd heimilismála ekki gengið út án þess að fá stuff.
Óhætt að fullyrða að í hvert sinn sem frú Rögg (var kölluð það einu sinni þarna þegar ég var send ein út í búð (Nördaval)) fer með þarna inn... þá fæ hún svona tilfinningu eins og menn lýsa í verslunarferðum með eiginkonum, kærustum, mæðrum. Þá skil ég eymd þeirra og öryggisleysi svo vel. En gleymi því jafnóðum og ég fer næst í Kringluna.
Þessi búð er algjört æði... Sagði ég... ALDREI.
Later
Ummæli