Fara í aðalinnihald

Skúra skrúbba og bóna

Var búin að gleyma að það gæti orðið hreint hérna - þreif í dag og tók til og nú líður mér miklu betur aahhh. Kjartan orðinn lasin AGAIN, slappur í maganum - tók við af pabba sínum sem var að drepast í tvo daga. Drengurinn er aldrei lasinn, kannski einu sinni á ári, nema þennan vetur er hann búinn að pikka upp hverja pestina á eftir annarri. Við hin höfum sloppið aðeins betur og ekki verið eins dugleg við að hýsa sýklana. Við ætluðum í sund á morgun og í bakaríið að fá okkur heitt kakó en ég get ekki séð að það gerist, þá bara later.

Sótti drengina í bíó klukkan 16 og fór á gula bílnum - Renault Megane Sport - crying outloud það eru bara mannréttindi að vera á svona bíl - gefa inn og tíkin bara rýkur áfram - ekki mjög leiðinlegt. Og nei var ekki að glanna - löggan að mæla í Ártúnsbrekkunni og lét minns alveg í friði, I rest my case.

Well inn að lesa - nóg af bókum sem bíða

Ms. bókaormur

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...