Fara í aðalinnihald

Piltur og stúlka

Drengurinn kom heim sæll og glaður, endalausar sögur og mikið fjör. Mamman tók upp úr töskunum hans um kvöldið og satt best að segja leit út fyrir að einhver hefði komið fyrir handsprengju þar ofaní. Öllu hafði verið hent "snyrtilega" í hrúgu í töskuna og svo lokað og vonað það besta. Tók þetta bara beint í þvottakörfuna svo engum varð meint af. En get sagt að ólíkt var að opna töskur systur hans síðasta föstudag, þar vantaði bara ilmrósablöð og reykelsi efst til að toppa samanbrotin fötin, þannig að ég vissi ekki hvort þau voru notuð eða ekki. Kynin leggja ólíka áherslu á hlutina, það er alveg ljóst. Nú erum við fjölskyldan orðin fjögur aftur og allt orðið eins og það á að vera í Leirutanganum.

Veröndin og garðurinn eru æði - fékk borð í gær og nú er hægt að sitja úti (á gömlu sólstólunum) í sólinni og rokinu að lesa og ná sér í smá lit - yndislegt. Rokið er nefnilega ekkert að pirra mig á pallinum, þar er þokkalegt skjól þó trén leggist nánast á hliðina á móti mér. Baldvin kláraði að setja upp fánastöng í dag og við flögguðum í fyrsta sinn hér í Leirutanga 1 af því tilefni, rosa flott. Hann var áður búinn, með góðri aðstoð frá Davíð, að rífa niður 10 - 12 metra háa ösp og rífa niður stofninn með aðstoð trukks. Síðan kom hann niður stöpli fyrir stöngina mokaði yfir, náði í auka mold, þjappaði þetta allt vel og vandlega og tyrfði svo yfir áður en stöngin kom í dag. Við erum þannig opinberlega komin í fullorðinna manna tölu og með fánastöng við húsið. Það er þannig að Helena segir fánastangir fyrir gamalt fólk, og við erum alveg sátt við það - alltaf að eldast.

Fór í dag með filmur (einnota myndavélar) í framköllun með Kjartani, Jens í Pixlum þekkti mig ekki. Var að vinna með honum í mörg ár í Hans Petersen. Hann fattaði allt í einu hver ég er því honum fannst hann kannast svo við röddina. Common fólk ég breytist ekki svona mikið ár frá ári. Fór á endurfundi 25 ára gömul og hitti liðið úr grunnskóla, hafði ekki séð þau í 10 ár. Það þekkti mig engin nema vinkonur mínar sem ég hef alltaf haldið góðu sambandi við (mínar bestu vinkonur). Ein úr bekknum mínum hló þegar hún uppgötvaði hver ég er og sagði - "ó ég hélt að þú hefðir komið til að syngja" Já einmitt, mér er ekki svo illa við þau. 5 árum seinna hitti ég sama fólkið og þau þekktu mig þá, nema þau sem ekki höfðu komið 5 árum áður. En þau voru enn að ná að þau þekktu ekki útlitið á mér - bara vissu hver ég er. Má þá þakka fyrir að hafa ekki verið svo mikil mús, þau vissu alla vega hver ég er, eða hver Lóa er.

Var að fylgjast með tíu fréttum á RÚV, frétt um ferðir Herjólfs. Samskip vill fara 20 aukaferðir í sumar og fá 3 milljónir frá ríkinu fyrir hverja ferð. Af því sko ekki er hægt að vita farþegafjölda og bílafjölda, ótryggt. Mest af þessu fjármagni fer í launakostnað, aukaferðir eru farnar á nóttunni og því hærri laun. Ég segi sleppið þessum ferðum ef ekki er öruggt að fylla dallinn þannig að endar náist saman. Ég veit ekki til þess að ríkið greiði mikið niður í Hvalfjarðargöngunum, ég þarf bara að borga hverja ferð sjálf eins og allir hinir sem keyra þar í gegn. Er alveg fylgjandi smá byggðastefnu og Eyjar eru frábær staður, en það verður að vera einhver glóra í þessu hjá gaurunum samt, maður fjölgar ekki ferðum nema það sé forsenda fyrir því.

Kláraði Belladonna skjalið (bók) í vikunni, hún er borin saman við DaVinci lykilinn. Ekki mikil samkeppni þar, DaVinci hefur vinninginn, mun skemmtilegri og meiri spenna í gangi þar. Er núna að lesa Á mörkum Mannabyggða, hún er um lífið í Alaska frá 1900 til um 1960. Hvernig fólk lifir af landinu í köldu loftslagi. Það er fín bók auðlesin og ekki of löng, er að klára hana, vonandi í kvöld.

Le Camelion

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...