Míkrósaga

Ég hugsa að allar konur eigi sögur, fleiri en þær muna, um einhvers konar áreiti frá hinu kyninu. Ég á alla vega nokkrar. Og það skrýtna er að ég segi aldrei neinum frá þeim. Af hverju ? Af því manni finnst eins og maður sé ... ég kann ekki orð yfir það. Mér líður illa þegar ég fæ svona athygli - hún er neikvæð, en viðkomandi heldur að hún sé jákvæð - af því það er verið að sýna manneskjunni/konunni áhuga, eða veita athygli eða "hrós" eða eitthvað slíkt. En athyglin er sett fram á þann hátt að sá sem fær hana upplifir yfirgang, jafnvel frekju. Hvað fær hinn venjulega meðal Jón til að halda að það sé hið besta mál að vippa sér að ókunnugri konu og láta eins og þau séu sálufélagar? Eða kalla til hennar á götu athugasemdir um útlit hennar. Og ef hún er ekki tilbúin að leika með, er hún ótrúlega ruddaleg, þurrkunta, fýlupúki o.s.frv. Hún á að vera þakklát fyrir að einhver skuli láta svo lítið að hafa fyrir því að "hrósa" henni. Að karlmaður sýni henni áhuga. Svona e...

Ég finn mig knúna til að vera fyrri til. Ég vil bara ekki vera óheiðarleg. Myndin hérna í horninu, af mér, er fótósjoppuð í drasl (held ég, alla vega fótósjoppuð). En mér til varnar þá gerði ég það nú ekki sjálf. Eiginmaður minn á það til að taka nokkrar myndir og fótósjoppa þær til áður en þær eru notaðar til birtingar eða til að sýna þær. Ég bað ekkert um það sko. Og til að toppa þetta allt saman er líka búið að gera hana svart hvíta. Jú jú ég grenjaði myndina frá honum þegar ég sá hvað hún er fín. Ég viðurkenni það. Ég vildi bara vera fyrri til, áður en næsti sunnudagspistill nornarinnar á mbl í "fallegur að utan, ljótur að innan landi" kemur út. Vil alls ekki lenda í því að hún segi frá kvenbloggara á fimmtugsaldri (foookk hvað ég hata að skrifa á fimmtugsaldri) sem er greinilega með fótósjoppaða mynd í profile hjá sér. Skyldi hún nokkuð vera með fótósjoppaðar myndir af sér á mbl við greinarnar sínar ?? Neeeiii það getur ekki verið, hvernig læt ég. Hlýt að vera með óráð...

Í síðustu viku, þ.e. föstudag og svo mánudag, stóðu yfir prófanir á Norris. Gæslan fór 2x á föstudag, tvær áhafnir og 2x á mánudag, tvær áhafnir í viðbót. Alls fjórar áhafnir. Við fórum fjögur í Hvalfjörðinn að sannreyna sambandsleysi í Brynjudalnum til að henda eins og einum (og svo fleirum) "týndum" greyjum á staðinn. Það gekk ekki þrautarlaust að vera ALVEG sambandslaus, alls ekkert merki. Stundum var einn punktur á mínum síma og hjá einhverjum öðrum. En aldrei meira, en þó það og það mátti alls ekki. Þar sem við stóðum þarna og vorum að athuga merki í símunum okkar hringdi einn síminn. Og gaurinn setti hann upp að eyranu og svaraði skýrt og hátt, "HALLÓ". Ef ég ætti mynd af andlitinu hans BH þessa sekúndu þá myndi ég alltaf geta hlegið þó heimurinn væri grár og glataður. Ég sprakk úr hlátri, og hló svo enn meira þegar í ljós komið að kvikindið hafði bara sett hringingu af stað í símanum. Það var ekkert endemis samband og enginn á línunni. Áhafnir þyrl...

Ég á sennilega að vera pínu sjokkeruð - aldrei fallegt að heyra lítil börn, ekki stór heldur, blóta. En þetta er pínu ég og ég er bara ekkert hneyksluð - ég er bara ofsalega sammála þessum prinsessum!

Litla drottningin mín lagðist í ból föður síns á miðnætti (hann að vinna) og lá við hlið mér í klukkutíma tæpan á spjalli um allt milli himins og jarðar. Meðal annars ræddum við Afríku og erfiðleikana sem ávallt virðast herja á fólkið í þeirri heimsálfu. Hún er nýbúin að gera verkefni í samfélagsfræði þar sem hún kynnti sér alls konar staðreyndir um bágborið ástand víða í Afríku. Hungur, skort á hreinu vatni, sjúkdómar o.s.frv. Henni þykir erfitt að hugsa til þess að allt þetta fólk eigi svo bágt og lítið sem virðist ganga að koma þeim til hjálpar. Við fórum þrjú í gærkvöldi á American Style og fengum okkur að borða, þ.e. við hjónin ásamt heimasætunni. Frumburðurinn var á æfingu. Svo hún var að segja mér frá því að þegar við vorum að fara á staðinn þá var hún að hugsa sem svo... hmm ég er ekkert mjög svöng, og við erum að fara að fá okkur hamborgara. Ég sem sagt á við það vandamál að stríða núna að vera að hafa áhyggjur af því að éta of mikið... ofát mitt vandamál á meðan heill h...

... what you whish for, it might come true. Ég hef oft rekið mig á að það sem maður óskar sér, er ekki endilega það sem mann vantar eða það sem maður raunverulega vill þegar á reynir. Í dag reyni ég að passa hvernig ég hugsa mér lífið betra, öðruvísi - eða hvað það er sem mig langar, eða langar ekki. Því stundum þá rætist óskin manns en það er eitthvað ekki eins og það á að vera samt. Sá þetta myndband með frétt á pressan.is - vekur mann aðeins til umhugsunar. Það er ekki alltaf allt sem sýnist. Oft þurfum við að læra að grasið er ekki endilega grænna hinum megin við lækinn. Það þarf að læra að vera sáttur við það sem maður á og hefur. En það þýðir ekki að við megum ekki stefna á að gera lífið betra eða öðruvísi. Við þurfum að vinna að því gáfulega og athuga hverjar forsendurnar eru fyrir því sem við erum að óska okkur. Smá klisja - sem er samt svo sönn - Lífið er ferðalag, ekki áfangastaður, og við eigum að njóta ferðarinnar. Gera okkur glaðan dag í þeim verkefnum sem við e...

Had to be there sagði BH, en ég ætla að láta reyna á að koma þessu á prent. Því ég hló svo mikið. Litli snillingurinn hún dóttir mín kvartar oft sáran yfir að ég hlæi aldrei að bröndurunum hennar. Hún er samt ansi hnyttin og sniðug stúlka. Það er mjög oft sem ég glotti út í annað, jafnvel brosi... og hlæ reglulega þess á milli að vitleysunni í henni. Við vorum þrjú við matarborðið áðan og umræðuefnið var Hong Kong og fyrirhuguð ferð eiginmannsins þangað. Það lítur út fyrir að ferðalagið verði að veruleika. Þegar búið var að ræða þetta frá ýmsum hliðum og spjalla aðeins um hvað og hvernig og hvenær þá sagði hann... BH: Ekki gera neitt fyrr en ég er búin að gefa grænt ljós... ég þarf að skrifa bréf á skipstjórann ! LBK: Nei nei, ég þarf alla vega að fá dagsetningar og eitthvað. KBB: Nennir þú please að byrja bréfið á "ahoj" Þarna tapaði ég mér - hló vel og lengi Later