Fara í aðalinnihald

Alls ekki í lagi...

Ég hugsa að allar konur eigi sögur, fleiri en þær muna, um einhvers konar áreiti frá hinu kyninu. Ég á alla vega nokkrar. Og það skrýtna er að ég segi aldrei neinum frá þeim. Af hverju ? Af því manni finnst eins og maður sé ... ég kann ekki orð yfir það. Mér líður illa þegar ég fæ svona athygli - hún er neikvæð, en viðkomandi heldur að hún sé jákvæð - af því það er verið að sýna manneskjunni/konunni áhuga, eða veita athygli eða "hrós" eða eitthvað slíkt. En athyglin er sett fram á þann hátt að sá sem fær hana upplifir yfirgang, jafnvel frekju.

Hvað fær hinn venjulega meðal Jón til að halda að það sé hið besta mál að vippa sér að ókunnugri konu og láta eins og þau séu sálufélagar? Eða kalla til hennar á götu athugasemdir um útlit hennar. Og ef hún er ekki tilbúin að leika með, er hún ótrúlega ruddaleg, þurrkunta, fýlupúki o.s.frv. Hún á að vera þakklát fyrir að einhver skuli láta svo lítið að hafa fyrir því að "hrósa" henni. Að karlmaður sýni henni áhuga.

Svona er ekki í lagi...


Oft er sagt að konur séu að "biðja um það" þ.e. athyglina í þessu tilfelli þá, með klæðaburði, framkomu, látbragði o.s.frv. Ég get ekki séð neitt slíkt hér. Hún gengur ákveðið áfram og skiptir sér ekki af neinum. Og klæðnaðurinn ? Frekar látlaus. Og nú er þessi kona að fá nauðgunarhótanir og morðhótanir fyrir að hafa tekið þátt í þessu myndbandi. Mig langar að segja að það komi mér ekkert á óvart - það virðast alltaf vera einhver mænuviðbrögð hjá ákveðnum hópi fólks/karla. En ég verð alltaf svo hissa á svona hótunum og ljótum athugasemdum í garð þeirra sem benda á eitthvað sem betur mætti fara í samfélagi fólks. Og það skiptir engu um hvað er rætt - ákveðinn hópur rís á afturfæturnar og svo bara frussast eitthvað ógeð frá þeim í gegnum lyklaborðið og á veraldarvefinn fyrir alla til að lesa.

Ég vona að fólk átti sig einn daginn á því að svona yfirgangur er aldrei í lagi. Konur eiga að geta gengið um göturnar án áreitis og án ótta um að verða fyrir líkamlegu ofbeldi eftir að sólin sest. Jafnvel þó þær væru svo ótrúlega glannalegar að ganga um bæinn einar, án stuðnings frá hver annarri, eða góðum vini.

Kennið drengjunum ykkar að hegða sér... sama á hvaða aldri þeir eru.

Og segið stúlkunum ykkar (á öllum aldri) að það má ýta fólki kurteislega í burtu með athugasemdum um að það sé dónalegt. Og ef það virkar ekki, þá má öskra á það að drulla sér í burtu af því það sé enginn áhugi til staðar. Hverjum er ekki sama hvað dónanum finnst um mann, langar þig að kynnast honum betur ?

Þarf ég að hafa það með hérna að það er munur á kurteisislegu hrósi þar sem viðkomandi er ekki að abbast upp á manneskju með svona yfirgangi ? Nei sennilega ekki, en ég geri það samt - það er munur. Og þegar hrósið er einlægt, þó það komi frá frekar drukknum einstaklingi á bar jafnvel, og ekkert rugl fylgir með, þá þakkar maður fallega fyrir og brosir.

Later

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...