Þau eru og verða sveitabörn - ákváðum að halda hátíð í bæ í ár. Karlotta ákvað að hún vildi fara beint í bæinn. Því var engin sveitastemming hjá okkur!
Við lögðum nálægt Hlemmi og gengum svo Laugarveginn, Lækjargötuna, í Hljómskálagarðinn og svo tilbaka á Arnarhól. Gerðum heiðarlega tilraun til að fara á Bæjarins bestu og ná okkur í pylsu. En ákváðum að eyða tíma okkar í annað en að bíða þar í mjög laaaangri röð :o)
Á þessu rölti okkar hittum við nokkra vini og ættingja. Það eru allir þarna nánast svo það er ekki nema von að maður rekist á einhverja :o) Það sem kom mér mest á óvart í dag var hversu margir voru á rölti með hundana sína. Ég hélt bara að fólk geymdi þessar elskur heima. Það má í raun ekki vera með hunda á svona mannfagnaði, eins bjánalegt og það er nú. Kannski hef ég bara ekki tekið eftir þessu áður en ég held að það séu mun fleiri með hundana sína nú en áður á 17. júní. Þ.e. í Reykjavík - hér í Mos hikar fólk ekkert við að taka þá með sér hvert sem er og engin amast neitt við því - nema kannski einn og einn svona fýlupúki sem tuðar yfir öllu hvort sem er.
Krökkunum leiddist þetta labb mátulega mikið og það er engin spurning um hvar þau ætla að vera á næsta ári og næstu árum ef því er að skipta. Þau ætla að vera heima hjá sér á 17. júní héðan í frá heyrist mér. Þ.e. taka þátt í hátíðarhöldum hérna við Hlégarð - fullt að gera, litlar raðir og margir vinir þeirra á staðnum. Miklu meira gaman en að rölta um miðbæ Reykjavíkur finnst þeim :o)
En nú erum við þá líka búin að prófa þetta og nú vita þau hvar þau vilja skemmta sér. Það er ósköp notalegt að vera hérna í Mos á 17. júní - maður er á spjallinu við alla því þarna eru svo margir vinir og kunningjar. Svo getur maður bara rölt heim þegar maður er búinn að fá nóg og skilur krakkana eftir ef þau vilja vera lengur. Þau koma svo bara þegar þau vilja. Auðvitað er þetta hægt í Reykjavík líka ef maður býr nálægt miðbænum eða á nógu stór börn sem bjarga sér heim. En mér finnst samt voða gott hvað allt er þægilega smátt í sniðum hérna hjá okkur.
Seinna
Við lögðum nálægt Hlemmi og gengum svo Laugarveginn, Lækjargötuna, í Hljómskálagarðinn og svo tilbaka á Arnarhól. Gerðum heiðarlega tilraun til að fara á Bæjarins bestu og ná okkur í pylsu. En ákváðum að eyða tíma okkar í annað en að bíða þar í mjög laaaangri röð :o)
Á þessu rölti okkar hittum við nokkra vini og ættingja. Það eru allir þarna nánast svo það er ekki nema von að maður rekist á einhverja :o) Það sem kom mér mest á óvart í dag var hversu margir voru á rölti með hundana sína. Ég hélt bara að fólk geymdi þessar elskur heima. Það má í raun ekki vera með hunda á svona mannfagnaði, eins bjánalegt og það er nú. Kannski hef ég bara ekki tekið eftir þessu áður en ég held að það séu mun fleiri með hundana sína nú en áður á 17. júní. Þ.e. í Reykjavík - hér í Mos hikar fólk ekkert við að taka þá með sér hvert sem er og engin amast neitt við því - nema kannski einn og einn svona fýlupúki sem tuðar yfir öllu hvort sem er.
Krökkunum leiddist þetta labb mátulega mikið og það er engin spurning um hvar þau ætla að vera á næsta ári og næstu árum ef því er að skipta. Þau ætla að vera heima hjá sér á 17. júní héðan í frá heyrist mér. Þ.e. taka þátt í hátíðarhöldum hérna við Hlégarð - fullt að gera, litlar raðir og margir vinir þeirra á staðnum. Miklu meira gaman en að rölta um miðbæ Reykjavíkur finnst þeim :o)
En nú erum við þá líka búin að prófa þetta og nú vita þau hvar þau vilja skemmta sér. Það er ósköp notalegt að vera hérna í Mos á 17. júní - maður er á spjallinu við alla því þarna eru svo margir vinir og kunningjar. Svo getur maður bara rölt heim þegar maður er búinn að fá nóg og skilur krakkana eftir ef þau vilja vera lengur. Þau koma svo bara þegar þau vilja. Auðvitað er þetta hægt í Reykjavík líka ef maður býr nálægt miðbænum eða á nógu stór börn sem bjarga sér heim. En mér finnst samt voða gott hvað allt er þægilega smátt í sniðum hérna hjá okkur.
Seinna
Ummæli