Í apríl eða maí - man ekki alveg nákvæmlega hvenær...
Kom heim eftir að hafa skotist út í einhverja stund. Hundarnir því einir heima lokaðir inni í forstofu. Við treystum (þt) Ronju alveg lausri þar og því var búrið hennar opið en hans lokað, með hann innandyra.
Kem inn og opna hjá þeim og byrja vælið mitt - halló fallegu gó... (venjulega fallegu góðu hundar). Mér var ekki skemmt. Ronja hafði tekið það að sér að tæta póstinn, hefur svo sem gert það áður en þá alltaf auglýsingabæklinga sem hér fara hvort sem er alltaf beint í endurvinnslupokann. Í þetta sinn var bréf þarna í tætlum á gólfinu og inni í búrinu hennar, hálft bréfið alveg ónýtt. Minnug þess að ekki þýðir að skamma þessi grey nema standa þau að verki þá varð ég bara fúl og eitthvað hummaði og tuðaði. Tók bréfið upp og ehe sá að bréfið var frá LÍN, átti ekkert von á bréfi frá þeim neitt. Ég er bara ekkert með lán á bakinu frá þeim og það eru ár og dagar (eiginlega aldir) síðan BH kláraði að borga það litla sem hann fékk frá þeim á sínum tíma.
Smá sjokk að bréfið var stílað á Friðrik Friðriksson, sagður búa hér hjá okkur en við könnumst ekkert við kauða. Ég neyddist til að opna bréfið til að gá að innihaldi og kom í ljós að þetta var afrit af samningi sem viðkomandi hafði ábyrgst fyrir einhvern annan. Ég þurfti að hringja í LÍN því ekki gat ég farið með bréfið á pósthúsið og sagt þeim að hann byggi ekki lengur í þessu húsi og þeir þyrftu að finna viðkomandi og koma bréfinu til skila, var ekkert að ýkja þetta "í tætlum".
Ég sem sagt hringdi í LÍN og bað um einhvern í sambandi við lán og uppgreiðslur. Fékk samband við konu og bar upp erindið mitt. Hvað á maður að segja? Ég byrjaði á því að tilkynna henni að ég væri með ansi hallærislegt erindi. Hundurinn minn hefði étið bréf frá þeim og það sem verra var að viðkomandi sem átti bréfið byggi ekki hér lengur. Þeir yrðu því að útbúa annað og senda á réttan stað. Hún hló svo mikið konan en sagðist kannast við málið. Því miður hefðu þeir hent öllum gögnum eftir að hafa sent þetta til viðkomandi eftir að þessi ágæti Friðrik hafði beðið um afrit af undirskrift sinni af téðu láni. :o/ Vona að hún hafi náð í gaurinn og reddað þessu - ég lét þau alla vega vita og hún þakkaði mér fyrir það :o)
Ronju er ekki treyst hér 100% lengur - hún nefnilega tók það að sér að byrja á útidyrahurðinni rétt eftir þetta og þið vitið - þetta er eins og með Pringles - einu sinni opnað (byrjað) getur ekki hætt. Svo nú er litla tíkin lokuð í sínu búri á nóttunni og þegar fjölskyldan bregður sér af bæ.
Við eigum aðeins eftir að finna út úr því hvernig við pússum skemmdirnar eftir hana og lögum þannig að þetta sjáist minna. Vill til að fólk tekur ekki eftir þessu nema að við bendum því á - og þá fær það sjokk :o) Það verður frábært þegar við getum komið þeim bara inn í þvottahús - þá fá skórnir okkar sennilega að kenna á því einhvern daginn :o/ Það verður að koma í ljós - Úlfur nefnilega saknaði mín um daginn eitthvað greinilega. Ég hafði verið mikið í burtu þann daginn. Var ekki alveg ánægð þegar ég kom heim að kvöldi dags og sá að annar strigaskórinn minn (rándýrir ecco skór keyptir á Kastrup í fyrrasumar) var inni í búrinu hans. Sem betur fer alveg ónagaður. Hann var bara svona að passa hann fyrir mig - takk Úlfur minn þú ert ágætur karlinn. Ég hefði orðið verulega spæld (BRJÁLUÐ) ef skórinn hefði fengið sömu útreið og bréfið nokkru áður. Það má alveg fylgja sögunni að hann þurfti að ná í skóinn minn inn í þvottahús og trítla með hann yfir í forstofuna. Ég nota þessa skó mjög mikið þannig að ég hefði bilast og ég var búin að segja að þeir kostuðu MIKIÐ. En þeir eru líka rosalega góðir (smá réttlæting).
Later
Kom heim eftir að hafa skotist út í einhverja stund. Hundarnir því einir heima lokaðir inni í forstofu. Við treystum (þt) Ronju alveg lausri þar og því var búrið hennar opið en hans lokað, með hann innandyra.
Kem inn og opna hjá þeim og byrja vælið mitt - halló fallegu gó... (venjulega fallegu góðu hundar). Mér var ekki skemmt. Ronja hafði tekið það að sér að tæta póstinn, hefur svo sem gert það áður en þá alltaf auglýsingabæklinga sem hér fara hvort sem er alltaf beint í endurvinnslupokann. Í þetta sinn var bréf þarna í tætlum á gólfinu og inni í búrinu hennar, hálft bréfið alveg ónýtt. Minnug þess að ekki þýðir að skamma þessi grey nema standa þau að verki þá varð ég bara fúl og eitthvað hummaði og tuðaði. Tók bréfið upp og ehe sá að bréfið var frá LÍN, átti ekkert von á bréfi frá þeim neitt. Ég er bara ekkert með lán á bakinu frá þeim og það eru ár og dagar (eiginlega aldir) síðan BH kláraði að borga það litla sem hann fékk frá þeim á sínum tíma.
Smá sjokk að bréfið var stílað á Friðrik Friðriksson, sagður búa hér hjá okkur en við könnumst ekkert við kauða. Ég neyddist til að opna bréfið til að gá að innihaldi og kom í ljós að þetta var afrit af samningi sem viðkomandi hafði ábyrgst fyrir einhvern annan. Ég þurfti að hringja í LÍN því ekki gat ég farið með bréfið á pósthúsið og sagt þeim að hann byggi ekki lengur í þessu húsi og þeir þyrftu að finna viðkomandi og koma bréfinu til skila, var ekkert að ýkja þetta "í tætlum".
Ég sem sagt hringdi í LÍN og bað um einhvern í sambandi við lán og uppgreiðslur. Fékk samband við konu og bar upp erindið mitt. Hvað á maður að segja? Ég byrjaði á því að tilkynna henni að ég væri með ansi hallærislegt erindi. Hundurinn minn hefði étið bréf frá þeim og það sem verra var að viðkomandi sem átti bréfið byggi ekki hér lengur. Þeir yrðu því að útbúa annað og senda á réttan stað. Hún hló svo mikið konan en sagðist kannast við málið. Því miður hefðu þeir hent öllum gögnum eftir að hafa sent þetta til viðkomandi eftir að þessi ágæti Friðrik hafði beðið um afrit af undirskrift sinni af téðu láni. :o/ Vona að hún hafi náð í gaurinn og reddað þessu - ég lét þau alla vega vita og hún þakkaði mér fyrir það :o)
Ronju er ekki treyst hér 100% lengur - hún nefnilega tók það að sér að byrja á útidyrahurðinni rétt eftir þetta og þið vitið - þetta er eins og með Pringles - einu sinni opnað (byrjað) getur ekki hætt. Svo nú er litla tíkin lokuð í sínu búri á nóttunni og þegar fjölskyldan bregður sér af bæ.
Við eigum aðeins eftir að finna út úr því hvernig við pússum skemmdirnar eftir hana og lögum þannig að þetta sjáist minna. Vill til að fólk tekur ekki eftir þessu nema að við bendum því á - og þá fær það sjokk :o) Það verður frábært þegar við getum komið þeim bara inn í þvottahús - þá fá skórnir okkar sennilega að kenna á því einhvern daginn :o/ Það verður að koma í ljós - Úlfur nefnilega saknaði mín um daginn eitthvað greinilega. Ég hafði verið mikið í burtu þann daginn. Var ekki alveg ánægð þegar ég kom heim að kvöldi dags og sá að annar strigaskórinn minn (rándýrir ecco skór keyptir á Kastrup í fyrrasumar) var inni í búrinu hans. Sem betur fer alveg ónagaður. Hann var bara svona að passa hann fyrir mig - takk Úlfur minn þú ert ágætur karlinn. Ég hefði orðið verulega spæld (BRJÁLUÐ) ef skórinn hefði fengið sömu útreið og bréfið nokkru áður. Það má alveg fylgja sögunni að hann þurfti að ná í skóinn minn inn í þvottahús og trítla með hann yfir í forstofuna. Ég nota þessa skó mjög mikið þannig að ég hefði bilast og ég var búin að segja að þeir kostuðu MIKIÐ. En þeir eru líka rosalega góðir (smá réttlæting).
Later
Ummæli