Míkrósaga

Langar að pósta þessum reglum  karlmanna hér í tilefni dagsins - ég hló mikið þegar ég las þetta og best fannst mér samt að hafa "only Issue with #1" Gæti ekki verið meira sammála því :) Til hamingju með daginn gaurar, vona að lífið leiki við ykkur í dag. Geri sennilega lítið annað fyrir minn mann í dag annað en að vera yndislega ég eins og alltaf ;) Og ef hann er ekki sáttur þá er hann alla vega laus við mig á morgun í heila viku. Gæti hann fengið betri bóndadagsgjöf en það ? Nei ég héld ekki :) Við mæðgur höldum kátar í ítölsku alpana í fyrramálið. Stefnum á að renna okkur niður fannhvítar brekkur á sunnudagsmorguninn - og við hlökkum mikið til :) Later

Ég þarf alvarlega að létta mig, mikið. Held að best sé að ég fari að skoða þessar lystarstolsíður og læri eitthvað. Þarf að komast niður í svona tuttugu kíló. Eða ég þarf að athuga með að þjálfa allan kroppinn, NEMA hægri fótinn. Hann er nefnilega dáldið þungur - eða sterkur... alla vega þungur. Bensíngjöfin á bara ekki séns! Krúsið gaf sig í bílnum og ég er bara í vandræðum með að halda mig á löglegum hraða. Hef grobbað mig af því að keyra aldrei hraðar en ákveðið, því ég set á krúsið þegar ég keyri heim Vesturlandsveginn og þannig götur. Það er fínasta aðferð til að hafa hemil á sér. En núna er ég yfirleitt komin vel yfir hámarkshraða án þess að átta mig á því. Alltaf þegar ég lít á mælinn þarf ég að lyfta hægri fæti, sleppa bensíngjöfinn og þannig hægja á farartækinu. Þetta er frekar hallærislegt, ég þarf eitthvað að læra að slaka á, hef ekki átt auðvelt með það hingað til - spurning um að vera pínu meðvituð og reyna betur :/ Annars þarf ég alvarlega að athuga með einkabílst...

Fór í mat til ma og pa á sunnudagskvöldið - alltaf gott að fá mömmumat, alltaf gott þegar einhver nennir að elda ofan í mann. Á milli rétta dregur mamma upp bol, kvarterma, svartan, og réttir KBB. Bað hana að máta. Ma hafði keypt bolinn í Kanada á útsölu og hafði ekki getað mátað. Var of lítill þegar til kom. Svo litla drottningin var send inn í herbergi til að máta. Það gleymist stundum að litla drottningin er vaxin ömmu sinni yfir höfuð fyrir löngu og móðursystur sinni líka... það þarf ekkert að taka það fram að hún óx mér yfir höfuð fyrst - þar sem ég er lægst. Vil koma þvi að, að ég er algjörlega i meðalhæð samt. KBB komst ekki í bolinn, svo nú var SBK spurð hvort hún vildi eiga hann. Hún eitthvað efaðist um að komast í hann fyrst hann passaði ekki á litlu (ekki svo litlu) dömuna. Það stóð heima, hún komst ekki i hann heldur. Þá var hlunkurinn einn eftir og fékk hún svarta bolinn með kvartermarnar í hendurnar. Send af stað í "mátunarherbergi" til að prófa. Kom sigri...

Þetta er svona um það bil það sem ég hef verið að hugsa síðustu misseri... pínu erfitt á köflum en við hæfi að byrja nýja árið með þessi markmið í huga - byrja núna... and go Later

Við hæfi að pota færslu hérna inn á fyrsta dag ársins! Áttum þessi líka ágætu áramót í rosalega skemmtilegum félagsskap. Auk ma og pa og litlu sys (bara svona í stíl við ma og pa) kom hér (eins og BH sagði öllum) hálf kanadíska þjóðin og borðað með okkur. Á boðstólum var íslenskt hlaðborð, hangikjöt, hamborgarhryggur og allt tilheyrandi ásamt síld,  reyktu kindakjöti, laxi og alls konar. Held að þetta hafi bara runnið ljúft ofan í alla, alla vega gátu sumir ekki einu sinni komið niður eftirrétti, sem þó var allskonar kökur og fínerí. Þetta útlenska lið... vill endilega upplifa allt þjóðlegt. Friðlaus að skoppa á brennu... BRENNU! Við systurnar vorum strax í æsku fljótar að koma móður okkar í skilning um að það væri alls ekki málið. En við hjónin ákváðum (hann fyrst) að skella okkur bara með þeim, ma og KBB komu með okkur. Mamma reddaði sér bara því útivistardóti sem á vantaði úr skápunum mínum. Vel vopnuðu ferðalangarnir höfðu hins vegar komið með fullar töskur af hlýjum fötum,...

Ég velti því fyrir mér hvort það sé hvolpur í húsinu og ég bara áttaði mig ekki á því. Ég nefnilega var alveg viss um að hér væru bara unglingar (hundur og manneskjur) og svo fullorðnir. Ég er orðin ansi vön einni unglingsstúlku hér. Hún dreifir úr sér út um allt hús eins og hún búi hér ein. Þetta hefur hún gert síðan hún fór að vappa sjálfstæð um húsið. Hún leggur hlutina bara frá sér þar sem hún stendur og gengur í burt. Þegar ég læt svo lítið að biðja hana fallega *kaldhæðni* að taka af stofuborðinu (allt naglalakkdótið - eða allt hárskrautið og burstana t.d.) þá kemur hún mæðuleg og tekur eitt naglalakk eða einn hárbursta en skilur rest eftir. Ef það eru fimmtíu hlutir (ekki sjaldgæft) þá þarf að biðja hana fimmtíu sinnum að koma og taka það sem hún á. Í fyrradag tók ég eftir fötunum hennar á stól inni í eldhúsi, buxur peysa og bolur. Andvarpaði og ákvað að ég nennti ekki að henda þessu inn til hennar. Nokkru seinna lá þetta þarna ennþá og hún stóð í eldhúsinu að fá sér að borð...

Í gærmorgun var veðrið ógeð... algjört ógeð. Öskrandi rigning - svona extra blaut rigning. Svona var það fyrrpart dags og því ákvað húsmóðirin að voffakrílin væru inni hjá okkur. Ekkert verið að senda þau út í garð í ferskt loft. Enda er þetta veðrið sem þau hata... allt annað þola þau ágætlega. Rétt eftir hádegið fór Leo í það mál að láta vita að hann þyrfti nú að komast út að létta á sér. Hafði ekkert farið út allan morguninn, frekar en hin tvö. Skellti músinni minni (já hann er músin mín) í ólina, setti tauminn í ólina og opnaði út. Þurfti aðeins að ýta við honum svo hann drifi sig í viðbjóðinn... veðrið var viðbjóður. Hann steig út á stéttina með alla fjóra fætur en hreyfði sig ekki, stóð í innan við fimm sekúndur og sneri þá við á punktinum og ákvað að hann þyrfti bara alls ekkert að pissa lengur. Úlfur var í röð... duglegur strákur... og ég skellti ólinni á hann og opnaði fyrir hann hurðina, hann rak út trýnið en steig ekkert út - bara sneri við í gættinni og hætti við allt sam...