Fara í aðalinnihald

Hundasögur

Í gærmorgun var veðrið ógeð... algjört ógeð. Öskrandi rigning - svona extra blaut rigning. Svona var það fyrrpart dags og því ákvað húsmóðirin að voffakrílin væru inni hjá okkur. Ekkert verið að senda þau út í garð í ferskt loft. Enda er þetta veðrið sem þau hata... allt annað þola þau ágætlega.

Rétt eftir hádegið fór Leo í það mál að láta vita að hann þyrfti nú að komast út að létta á sér. Hafði ekkert farið út allan morguninn, frekar en hin tvö. Skellti músinni minni (já hann er músin mín) í ólina, setti tauminn í ólina og opnaði út. Þurfti aðeins að ýta við honum svo hann drifi sig í viðbjóðinn... veðrið var viðbjóður. Hann steig út á stéttina með alla fjóra fætur en hreyfði sig ekki, stóð í innan við fimm sekúndur og sneri þá við á punktinum og ákvað að hann þyrfti bara alls ekkert að pissa lengur. Úlfur var í röð... duglegur strákur... og ég skellti ólinni á hann og opnaði fyrir hann hurðina, hann rak út trýnið en steig ekkert út - bara sneri við í gættinni og hætti við allt saman. Ronja stóð fyrir aftan hann og gáfaða hún sneri bara við strax. Það þurfti ekkert að setja hana í ól og opna sérstaklega fyrir hana, hún var alveg búin að ná þessu.

Ekkert þeirra fór út að pissa allan daginn fyrr en um kl 16... þá var hætt að rigna og búið að kólna aðeins, gott ef snjókornin voru ekki farin að falla þá líka.

Um kvöldið var kominn slatti snjór og þá var þessi fjölskylda til út... við hjónin skelltum okkur í kvöldgöngu með villingana, sem voru alsæl með snjóinn og kuldann :)

Later

Ummæli