Fara í aðalinnihald

Þolinmæði er dyggð !

Nú er ég búin að bíða þolinmóð (spennt) síðan í apríl. Ég seldi línuskautana mína (KEB) og ætlaði að kaupa mér nýja strax í kjölfarið. Það fór eins og það fór. En eftir pælingar á netinu og samningaviðræður við utanlandsfara var ákveðið að kaupa skauta í USA og fá vinkonu til að koma með þá heim. Ég passaði hundana hennar í staðinn á meðan hún naut þess að vera í fríi í landi tækifæranna.

Svo kæru veðurguðir... WTF ?





Ég er búin að bíða súper lengi og vera súper þolinmóð (it is hard man). Horfa á aðra þeysast um á sínum skautum með voffa á undan sér. Oft og mörgum sinnum. Stundum setið heima og gert eitthvað annað og stundum flotið með á hjóli og jafnvel farið með og verið skilin eftir í rykinu af því ég var bara skokkandi á tveimur jafnfljótum.

Og þegar Auður kemur heim, með skautana mína fínu, þá er spáin bara HAUSTLÆGÐIR OG RIGNING. Í alvöru ???? Hundarnir mínir nenna ekki einu sinni út... og þau vilja yfirleitt vera úti sama hvað.

Ég þarf að bíða lágmark fram á föstudag og sennilega fram á helgi. REALLY ? Mér finnst þetta eins ósanngjarnt og hægt er að hafa það. En hey, ég er í æfingu. Svo ég bíð þá bara "róleg" áfram. En get á meðan notið þess að klappa þeim og kannski máta þá öðru hverju til að vera viss um að þeir séu ekki ofsjónir mínar.

Þetta er klárlega mitt helvítis fokking fokk akkúrat núna !

Later

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...