Fara í aðalinnihald

Engin takmörk

Ég held að það skemmtilegasta sem ég geri sé að fara á línuskauta með voffakríli. Alla vega á sumrin... sleðinn kemur sterkur inn þarna líka, en hann er bara í boði á veturna.

Við drifum okkur út eftir matinn - reyndar ekki fyrr en að ganga 22. Lögðum af stað frá Víkingsheimilinu og tókum góóóóðan hring utan um RVK, út á Seltjarnarnes og svo aftur í Austurbæinn.

Undanfarna daga hefur verið heldur þungbúið en það hefur hangið þurrt. Kannski rétt dropað, jafnvel úði. En ekkert til að tala um þegar við höfum látið vaða og farið á línuskauta. En í þetta sinn ákvað einhver að hella yfir okkur öllu því sem við höfum misst af undanfarið. ÖLLU. Þegar við vorum komin í Nauthólsvíkina þá rigndi og rigndi og svo bætti bara í.




Það var svo dimmt yfir og það rigndi svo rosalega að það var ekkert annað að gera en að hlæja að þessu. Við vorum þokkalega rennandi... ég var orðin blaut á tánum!

En svo stytti upp og það var allt þurrt er við komum á Seltjarnarnesið - sól jafnvel smá, pínu. Það reyndar sést á myndinni hér fyrir ofan hvernig þetta skiptist. Ég var mest hrædd um að rigningin myndi elta okkur alla leið. En sem betur fer gerði hún það ekki.

Hér var allt orðið miklu bjartara og allt þurrt. Ég tók þessi líka ágætu video - ekki jafnmikið pro og BH, en reyndi þó - þau bara hlaðast ekki inn á tölvuna mína... vinna í því.

Það reynda rigndi síðan aftur eins og hellt úr fötu er við komum á Suðurlandsbrautina og alla leið aftur að Víkingsheimilinu. Við vorum... já einmitt - hundblaut er við komum að bílunum aftur. Þannig að við brunuðum heim, frekar köld og hrakinn og fórum beint í SJÓÐheita sturtu. Annars myndi maður sennilega ekki sofna fyrir skjálfta í kroppnum.

Allt draslið okkar - hlífar, skautar, hjálmar og beisli dreift á alla ofna :)







Ég sem ætlaði alls ekki að fara á nýju skautunum mínum út í rigningu, ætlaði að passa það súper vel. Það fer illa með legur og hjólin og allt. En við búum víst á Íslandi. Sumrin virðast ætla að vera svona núna. Og maður skautar sennilega bara aldrei ef maður ætlar að vera öruggur - svo ég verð bara að vona að eiginmaður minn fáist til að skipta um legur í skautunum mínum þegar þær gefa sig. Því ef ég geri það sjálf, þ.e. ríf allt í sundur til að skipta, jaaa þá er hætt við að ég eigi skauta í mörgum bútum... í langan tíma. Ég er ekki beint þekkt fyrir að koma svona drasli saman sem ég ríf í sundur :/

Það er hætt við að það sé stutt í næsta túr :)


Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...