Ég held að það skemmtilegasta sem ég geri sé að fara á línuskauta með voffakríli. Alla vega á sumrin... sleðinn kemur sterkur inn þarna líka, en hann er bara í boði á veturna.
Við drifum okkur út eftir matinn - reyndar ekki fyrr en að ganga 22. Lögðum af stað frá Víkingsheimilinu og tókum góóóóðan hring utan um RVK, út á Seltjarnarnes og svo aftur í Austurbæinn.
Undanfarna daga hefur verið heldur þungbúið en það hefur hangið þurrt. Kannski rétt dropað, jafnvel úði. En ekkert til að tala um þegar við höfum látið vaða og farið á línuskauta. En í þetta sinn ákvað einhver að hella yfir okkur öllu því sem við höfum misst af undanfarið. ÖLLU. Þegar við vorum komin í Nauthólsvíkina þá rigndi og rigndi og svo bætti bara í.
Það var svo dimmt yfir og það rigndi svo rosalega að það var ekkert annað að gera en að hlæja að þessu. Við vorum þokkalega rennandi... ég var orðin blaut á tánum!
En svo stytti upp og það var allt þurrt er við komum á Seltjarnarnesið - sól jafnvel smá, pínu. Það reyndar sést á myndinni hér fyrir ofan hvernig þetta skiptist. Ég var mest hrædd um að rigningin myndi elta okkur alla leið. En sem betur fer gerði hún það ekki.
Hér var allt orðið miklu bjartara og allt þurrt. Ég tók þessi líka ágætu video - ekki jafnmikið pro og BH, en reyndi þó - þau bara hlaðast ekki inn á tölvuna mína... vinna í því.
Það reynda rigndi síðan aftur eins og hellt úr fötu er við komum á Suðurlandsbrautina og alla leið aftur að Víkingsheimilinu. Við vorum... já einmitt - hundblaut er við komum að bílunum aftur. Þannig að við brunuðum heim, frekar köld og hrakinn og fórum beint í SJÓÐheita sturtu. Annars myndi maður sennilega ekki sofna fyrir skjálfta í kroppnum.
Allt draslið okkar - hlífar, skautar, hjálmar og beisli dreift á alla ofna :)
Ég sem ætlaði alls ekki að fara á nýju skautunum mínum út í rigningu, ætlaði að passa það súper vel. Það fer illa með legur og hjólin og allt. En við búum víst á Íslandi. Sumrin virðast ætla að vera svona núna. Og maður skautar sennilega bara aldrei ef maður ætlar að vera öruggur - svo ég verð bara að vona að eiginmaður minn fáist til að skipta um legur í skautunum mínum þegar þær gefa sig. Því ef ég geri það sjálf, þ.e. ríf allt í sundur til að skipta, jaaa þá er hætt við að ég eigi skauta í mörgum bútum... í langan tíma. Ég er ekki beint þekkt fyrir að koma svona drasli saman sem ég ríf í sundur :/
Það er hætt við að það sé stutt í næsta túr :)
Við drifum okkur út eftir matinn - reyndar ekki fyrr en að ganga 22. Lögðum af stað frá Víkingsheimilinu og tókum góóóóðan hring utan um RVK, út á Seltjarnarnes og svo aftur í Austurbæinn.
Undanfarna daga hefur verið heldur þungbúið en það hefur hangið þurrt. Kannski rétt dropað, jafnvel úði. En ekkert til að tala um þegar við höfum látið vaða og farið á línuskauta. En í þetta sinn ákvað einhver að hella yfir okkur öllu því sem við höfum misst af undanfarið. ÖLLU. Þegar við vorum komin í Nauthólsvíkina þá rigndi og rigndi og svo bætti bara í.
Það var svo dimmt yfir og það rigndi svo rosalega að það var ekkert annað að gera en að hlæja að þessu. Við vorum þokkalega rennandi... ég var orðin blaut á tánum!
En svo stytti upp og það var allt þurrt er við komum á Seltjarnarnesið - sól jafnvel smá, pínu. Það reyndar sést á myndinni hér fyrir ofan hvernig þetta skiptist. Ég var mest hrædd um að rigningin myndi elta okkur alla leið. En sem betur fer gerði hún það ekki.
Hér var allt orðið miklu bjartara og allt þurrt. Ég tók þessi líka ágætu video - ekki jafnmikið pro og BH, en reyndi þó - þau bara hlaðast ekki inn á tölvuna mína... vinna í því.
Það reynda rigndi síðan aftur eins og hellt úr fötu er við komum á Suðurlandsbrautina og alla leið aftur að Víkingsheimilinu. Við vorum... já einmitt - hundblaut er við komum að bílunum aftur. Þannig að við brunuðum heim, frekar köld og hrakinn og fórum beint í SJÓÐheita sturtu. Annars myndi maður sennilega ekki sofna fyrir skjálfta í kroppnum.
Allt draslið okkar - hlífar, skautar, hjálmar og beisli dreift á alla ofna :)
Ég sem ætlaði alls ekki að fara á nýju skautunum mínum út í rigningu, ætlaði að passa það súper vel. Það fer illa með legur og hjólin og allt. En við búum víst á Íslandi. Sumrin virðast ætla að vera svona núna. Og maður skautar sennilega bara aldrei ef maður ætlar að vera öruggur - svo ég verð bara að vona að eiginmaður minn fáist til að skipta um legur í skautunum mínum þegar þær gefa sig. Því ef ég geri það sjálf, þ.e. ríf allt í sundur til að skipta, jaaa þá er hætt við að ég eigi skauta í mörgum bútum... í langan tíma. Ég er ekki beint þekkt fyrir að koma svona drasli saman sem ég ríf í sundur :/
Það er hætt við að það sé stutt í næsta túr :)

Ummæli