Fara í aðalinnihald

Skrímslabörnin mín

Það hefur varla farið framhjá nokkru þokkalega vel læsu fólki að Siberian Husky hundar eru óalandi og óferjandi vitleysingar. Ekki nokkur leið að tjónka við þessa brjálæðinga, þeir éta allt sem er minna en þeir, smádýr, smáhunda og börn... sérstaklega ungabörn sem sofa saklaus í barnavagni úti í garði.

Pirruð ??? Niii ekki svo - bara setja svona tóninn :)

Ég veit betur. Skrímslabörnin mín hafa hingað til ekki étið börn, enda fá þau nóg að borða, né skaðað þau. Verð að játa á þau ansi sterkt veiðieðli gagnvart smádýrum og rollum - annað væri veruleikafirring á háu stigi. Sum hafa sterkara veiðieðli en önnur - það er staðreynd, alla vega á mínu heimili.

Ég verð að játa að eftir alla umræðu um að þessi tegund taki smáhunda reglulega í nefið þá hef ég velt fyrir mér hvað mín þrjú myndu gera. Þau hafa aldrei sýnt tilburði í þá átt að taka smáhund í gegn, eru meira fyrir andstæðinga af sömu stærð, helst sömu tegund, og þá er það leikur ekki slagsmál... hingað til alla vega. En við hleypum þeim ekki í ókunnuga hunda, sama af hvað stærð eða kyni þeir eru.

En við vitum öll að "slysin" gerast og lífið er dáldið óútreiknanlegt þrátt fyrir að maður geri sitt besta til að fyrirbyggja óhapp.

KBB stóð út í hurð í fyrradag með annan rakkann í bandi, Úlf ef ég man rétt. Þetta gerum við daglega... hleypum þeim svona út að pissa - ekki alveg búið að girða ennþá, það stendur til bóta með vorinu. (Einhver heyrt þetta áður ?)

Lítill tjúi hafði sloppið laus heiman frá sér og var þarna mættur fyrir utan lóð, KBB sér hann og Leo líka (geri ráð fyrir að það hafi verið hann sem var inni). Leo sleppur út og rýkur beint að hundinum, Úlfur fer beint í málið og rýkur af stað líka í litla krílið. Þeir gjörsamlega þefuðu alla lykt af greyinu en snertu ekki við honum að öðru leyti. Þ.e. þeir ógnuðu honum ekki né réðust á hann. Mikið var ég glöð að heyra það - velti fyrir mér hvort þetta hefði verið tík, en KBB sagði þetta hafa verið rakka.

Hún dreif hundana okkar inn og fór svo í það mál að lokka litla krílið til sín, sem henni tókst. Geri aðrir betur - þeir eru ekki þekktir fyrir að láta ókunnuga ná í skottið á sér þessir tjúar. Hún hringdi í eigandann sem kom og sótti litla fjölskyldumeðliminn. Sýnir sig að það er gott að hafa ferfætlingana merkta, þá getur maður komið þeim í réttar hendur fljótt og örugglega.

Later

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...