Fór í sónar í dag, ekki í frásögur færandi... eða jú samt, ég er alla vega að segja frá því. Kom þarna í móttökuna og fékk að bíða smá stund í röðinni. Er kom að mér komst ég beint inn, bara úr skónum, settu þá í hilluna... ég greip svo orðið og tjáði konunni að ég vildi fá að fara bara inn í úlpunni og peysunni, væri í hlírabol. Nenni engan vegin að fara úr þarna og setja inn í skáp og fara í gulan slopp og læti. Tekur mig lengri tíma en að leggja bara peysuna mína á stólinn þarna inni í herberginu. Munar þau engu hvort það sé peysan mín eða fallegi guli ermalausi spítalasloppurinn. Henni var svona slétt sama, bara vísaði mér áfram inn ganginn í biðstofuna. Sumar hafa alveg viljað reyna koma vitinu fyrir mig og reynt að koma mér inn í þetta skápaherbergi og í gula sloppinn.
Eftir að hafa lesið viðtal við Selmu Björnsdóttur í Nýju lífi var komið að mér. Fór inn á eftir lækninum, sem hefur skoðað mig oft áður, lagði úlpuna og peysuna á stólinn. Er ég kom mér fyrir á bekknum var mér tjáð hvenær ég kom síðast og spurð hvort væri ekki allt í góðu ennþá, allt hefði litið vel út síðast og bladíbla.
Spurði þá hvort ég ætti að vera neðar á bekknum kannski, nei ekki þurfti þess en að venju var koddanum hagrætt neðar svona efst á bakið svo hálsinn sveigist aftur og höfuðið leggst á dýnuna. Í því segir læknirinn "Þetta er fallegasti háls sem ég hef séð lengi"
Ég gat nú ekki annað en hlegið og spurði "já er það"... hugsaði svo... "kannski síðan ég kom síðast" :)
Og ég sem hélt að ég væri með awesome ass eftir öll hlaupin og tala nú ekki um núna eftir vikupúl á skíðum að reyna að halda í við orkuboltann dóttur mína og óþreytandi systur.
Later
Eftir að hafa lesið viðtal við Selmu Björnsdóttur í Nýju lífi var komið að mér. Fór inn á eftir lækninum, sem hefur skoðað mig oft áður, lagði úlpuna og peysuna á stólinn. Er ég kom mér fyrir á bekknum var mér tjáð hvenær ég kom síðast og spurð hvort væri ekki allt í góðu ennþá, allt hefði litið vel út síðast og bladíbla.
Spurði þá hvort ég ætti að vera neðar á bekknum kannski, nei ekki þurfti þess en að venju var koddanum hagrætt neðar svona efst á bakið svo hálsinn sveigist aftur og höfuðið leggst á dýnuna. Í því segir læknirinn "Þetta er fallegasti háls sem ég hef séð lengi"
Ég gat nú ekki annað en hlegið og spurði "já er það"... hugsaði svo... "kannski síðan ég kom síðast" :)
Og ég sem hélt að ég væri með awesome ass eftir öll hlaupin og tala nú ekki um núna eftir vikupúl á skíðum að reyna að halda í við orkuboltann dóttur mína og óþreytandi systur.
Later
Ummæli