Eru ekki örugglega partý og veisluhöld framundan hjá öllum sem ég þekki... og mér boðið ? Var að endurheimta heilan fataskáp af glötuðum fötum. Það er ekkert smá gaman :o) Og allt föt sem eru klassík (í mínum huga alla vega) og í fínu deildinni. Búin að losa mig við allt hitt draslið fyrir löngu.
Fór í brúðkaup í dag hjá fallegustu brúðhjónum dagsins - svo gaman í brúðkaupum. Svo fallegt fólk alltaf og glæsilegt sem er að gifta sig. Er alla vikuna og jafnvel lengur búin að velta því fyrir mér í hverju ég ætti eiginlega að vera. Mjög dæmigerð kona. Á bara EKKERT til að vera í. Passa ekki í neitt af fínu fötunum mínum lengur. þrjátíu mínútum fyrir herlegheitin og eftir sturtuna réðist ég loks í fataskápinn. Andaði djúpt þrisvar sinnum og opnaði svo úttroðinn skápinn af ENGU. Reif út það sem ég gæti hugsað mér... líka það sem er orðið of lítið á mig síðustu tvö árin. Þegar rúmið var orðið fullt af fötum fór ég að hlæja og náði mér í myndavél. Rúmið var fullt af engu sem ég átti til að vera í þennan dag.
Ég var svona að velta því fyrir mér hvort brúðhjónin myndu hafa húmor fyrir því ef ég myndi bara mæta eins og mér líður best. Í íþróttabuxunum mínum, appelsínugula 66°N jakkanum mínum og svarta vestinu yfir... og jafnvel í línuskautunum. Myndi náttúrulega hafa hlífar og hjálm líka. Ákvað að foreldrar brúðarinnar myndu ekki endilega verða ánægð því parketið myndi kannski ekki þola vitleysuna.
Svo nú var bara að manna sig upp og máta á mettíma því ég var orðin sein og átti eftir að blása og slétta hárið og mála mig og allan pakkann. Mikið óskaplega gerði það mikið fyrir litla sálartetrið að ég passaði líka í of litlu fötin mín. Hlaupin og nammiaðhaldið hefur eitthvað verið að virka. Vigtin segir líka átta kíló í mínus frá því í febrúar. Þá eru bara tíu eftir til að ég nái markmiðinu. Gef því fram í desember og þá get ég étið þau á mig aftur. Sjáum til - er ánægð með það sem komið er.
Ég var fljót að ákveða mig. Greip kjólin hennar ömmu og var í honum í dag, brosandi allan hringinn. Hef einu sinni notaði hann áður, það var jólin 2008. Hann er alltaf fallegur, svartur með rósarönd eftir vinstri hliðinni.
Er ég stóð á undirkjólnum að slétta úr hárinu á mér mætti eiginmaðurinn heim... hann hafði ekkert fyrir þessu. Var komin í jakkafötin og svartan bol undir í einum hvelli. Ég maldaði eitthvað í móinn hvort hann vildi ekki fara í skyrtu og bindi. Var eitthvað svo svartur, verulega smart, en kannski meira á leið í jarðarför. Honum fannst það nú ekki og sagði að hann væri bara flottur og ætlaði að gleðja allar einhleypu dömurnar. Ég var að hlusta á ipodinn minn og fann fyrir hann lagið "all the single ladies", hann yrði að kunna það ef hann ætlaði að púlla þetta. Hann skipti þessu lagi mínu út hið snarasta og spilaði fyrir mig Johnny Cash "Man in black" og þannig lokaði hann máli sínu með stæl og ég gafst upp. Þetta voru bara sterk rök og við orðin sein :o)
Nú vil ég bara að fólk sé duglegt að bjóða mér í fínheit og kampavín svo ég geti notað öll fínu fötin mín aftur :o)
Later
Fór í brúðkaup í dag hjá fallegustu brúðhjónum dagsins - svo gaman í brúðkaupum. Svo fallegt fólk alltaf og glæsilegt sem er að gifta sig. Er alla vikuna og jafnvel lengur búin að velta því fyrir mér í hverju ég ætti eiginlega að vera. Mjög dæmigerð kona. Á bara EKKERT til að vera í. Passa ekki í neitt af fínu fötunum mínum lengur. þrjátíu mínútum fyrir herlegheitin og eftir sturtuna réðist ég loks í fataskápinn. Andaði djúpt þrisvar sinnum og opnaði svo úttroðinn skápinn af ENGU. Reif út það sem ég gæti hugsað mér... líka það sem er orðið of lítið á mig síðustu tvö árin. Þegar rúmið var orðið fullt af fötum fór ég að hlæja og náði mér í myndavél. Rúmið var fullt af engu sem ég átti til að vera í þennan dag.
Ég var svona að velta því fyrir mér hvort brúðhjónin myndu hafa húmor fyrir því ef ég myndi bara mæta eins og mér líður best. Í íþróttabuxunum mínum, appelsínugula 66°N jakkanum mínum og svarta vestinu yfir... og jafnvel í línuskautunum. Myndi náttúrulega hafa hlífar og hjálm líka. Ákvað að foreldrar brúðarinnar myndu ekki endilega verða ánægð því parketið myndi kannski ekki þola vitleysuna.
Svo nú var bara að manna sig upp og máta á mettíma því ég var orðin sein og átti eftir að blása og slétta hárið og mála mig og allan pakkann. Mikið óskaplega gerði það mikið fyrir litla sálartetrið að ég passaði líka í of litlu fötin mín. Hlaupin og nammiaðhaldið hefur eitthvað verið að virka. Vigtin segir líka átta kíló í mínus frá því í febrúar. Þá eru bara tíu eftir til að ég nái markmiðinu. Gef því fram í desember og þá get ég étið þau á mig aftur. Sjáum til - er ánægð með það sem komið er.
Ég var fljót að ákveða mig. Greip kjólin hennar ömmu og var í honum í dag, brosandi allan hringinn. Hef einu sinni notaði hann áður, það var jólin 2008. Hann er alltaf fallegur, svartur með rósarönd eftir vinstri hliðinni.
Er ég stóð á undirkjólnum að slétta úr hárinu á mér mætti eiginmaðurinn heim... hann hafði ekkert fyrir þessu. Var komin í jakkafötin og svartan bol undir í einum hvelli. Ég maldaði eitthvað í móinn hvort hann vildi ekki fara í skyrtu og bindi. Var eitthvað svo svartur, verulega smart, en kannski meira á leið í jarðarför. Honum fannst það nú ekki og sagði að hann væri bara flottur og ætlaði að gleðja allar einhleypu dömurnar. Ég var að hlusta á ipodinn minn og fann fyrir hann lagið "all the single ladies", hann yrði að kunna það ef hann ætlaði að púlla þetta. Hann skipti þessu lagi mínu út hið snarasta og spilaði fyrir mig Johnny Cash "Man in black" og þannig lokaði hann máli sínu með stæl og ég gafst upp. Þetta voru bara sterk rök og við orðin sein :o)
Nú vil ég bara að fólk sé duglegt að bjóða mér í fínheit og kampavín svo ég geti notað öll fínu fötin mín aftur :o)
Later
Ummæli