Fara í aðalinnihald

Brrr

Vaknaði í morgun og það var aftur kominn vetur, fékk bara gæsahúð við að hugsa út. Það var sem betur fer ekki svo kalt og alls ekki mikill vindur þannig að við KEB lifðum nú alveg af hlaupandi á milli húsa með blöðin. BH hins vegar er frekar ósáttur við veðurguðina núna, enda kuldaskræfa hin mesta.

Ég var að reyna að vekja hann í morgun um kl. 8 það var ekki að ganga vel. Hann tautaði eitthvað sem ég náði ekki og hváði því og hlustaði betur. Þá sagði hann aftur frekar þvoglumæltur og syfjaður - Karlotta og Kjartan fóru út á sokkaleistunum - ég er enn að hlæja að honum, sjaldan sem maður heyrir hvað fólk er að segja þegar það er enn sofandi að tjá sig.

Í gær var ég á þeytingi fyrripart dags út um allann bæ að útrétta ýmislegt sem ég hef geymt til betri tíma. Uppgötvaði á þriðja staðnum að ég hafði gleymt veskinu mínu heima. Svona Alzheimer light getur verið dýrt þegar maður býr í Mosfellsbænum og bensínverðið er í hæstu hæðum. En það var nú meira að pirra mig tíminn sem fór í að sækja veskið aftur, þó hann hafi ekki verið langur. Það má svo velta því fyrir sér hvort ég hefði ekki bara átt að sleppa því að sækja það, því ég eyddi FULLT af peningum.

Ég ákvað þegar eldhúsið var tekið í gegn að ég ætlaði að kaupa mér nýtt matarstell. Það er brotið úr því gamla sem var bara fyrir átta. Þannig að ef það kom fólk í mat til okkar þá þurfti alltaf að ná í sparidisk fyrir einn eða fleiri. Eftir að við fengum uppþvottavélina þá þurfti líka ósjaldan að þvo djúpan disk því þeir voru fljótir að klárast. Ég hafði því ákveðið að læra af móður minni sem af mikilli nýtni var enn þá, þegar ég flutti að heiman, með brúna hundljóta (sorry mamma - við vorum búnar að ræða þetta stell oftar en einu sinni) seventies matar- og kaffistellið sem hún fékk er hún gifti sig - eða flutti að heiman. Hún er nú komin með nýtt, og líður mér miklu betur. Gamla stellið mitt var keypt ´97 í Ameríkunni, nú fór ég í Húsasmiðjuna og keypti mér bara svona byrjendasett, tvo kassa, með öllu fyrir tólf. Má ekki seinna vera, fá byrjendasett þegar maður er búinn að búa í 14 ár.

Nú er planið að lesa dálítið fyrir tímann á eftir, þó ekki væri nema vegna þess að ég keypti 4.200 kr. bók í gær til þess - best að lesa nokkrar línur til að réttlæta kaupin.

Lóan - sem klikkaði á að kveða burt snjóinn!

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...