Míkrósaga

Úlfurinn minn átti tveggja ára afmæli í gær. Opinberlega komin í fullorðinna hunda tölu. Löglegur í allan pakkann, drátt af öllu tagi. Og hvað gerðum við fjölskyldan? Við GLEYMDUM því að hann ætti einu sinni afmæli. Ég er búin að hugsa þetta allan mánuðinn, því ég vissi að við myndum gleyma þessu. 29. dagur mánaðar kemur bara of seint til að ég haldið það út að muna þetta allan tímann. Allir hinir í fjölskyldunni eiga sem betur fer daga sem auðvelt er að muna, eða það finnst okkur alla vega. Öll snemma í mánuðinum og svona eitthvað. Þannig að Úlfurinn líður fyrir getuleysi fjölskyldunnar að muna afmælisdaginn hans. Það vill til að honum er svo slétt sama að þetta sleppur alveg. Mundi þetta áðan og tók þá út steik fyrir kjánana - kjúklingavængi sem þau geta fengið sér eftir erfiði dagsins. Er ekki big fan á að gera mikið úr hundaafmæli á þessu heimili. Fæ smá aulahroll þegar ég sé myndir af hundum með hatta og steikur með kerti... er eitthvað ekki að sjá tilganginn. En hey, það er bara ...

Síðasta miðvikudag er ég var að hafa mig til í badmintonið fann ég ekki nýja fína spaðann minn. Var heldur pirruð, búin að nota gripinn þrisvar sinnum. Spaðinn var afmælisgjöfin mín í sumar frá BH og krökkunum, ásamt risa surprise partýinu :o) Ég leitaði og leitaði en hafði ekki erindi sem erfiði. Ég ákvað að sennilega hafði ég gleymt honum er ég fór í skóna mína eftir tímann miðvikudaginn þar áður. Sem var heldur klaufalegt þar sem ég í hroka mínum, feita gríninu, hafði sagt við pabba að ég myndi geyma minn spaða sjálf. Tæki enga sénsa á að einhver annar myndi týna honum svo ég myndi ekki vinna alla leiki :o) Málið er að hann hefur alltaf lánað mér einn af sínum spöðum, komið með spaða samviskusamlega s.l. þrjú ár. Og geymir einnig spaðann sem SBK keypti sér í fyrra haust. Ég spurðist fyrir síðasta miðvikudag í afgreiðslunni hvort gæti verið að það hefði gleymst spaði viku fyrr. Var spurð hvort ég vissi hvernig spaði þetta væri og ég hélt það nú. Var í hulstri og heitir Nanospeed (já ...

" Valgarður L. Jónsson: Hjón eru eitt Birt hefur verið áskorun frá kvennasamtökum til íslenzkra kvenna varðandi framboð konu í embætti forseta íslands á næsta vori. Ég tel mig einn þeirra Íslendinga sem bera mikla jafnréttiskennd í brjósti. Því er ég mjög mótfallinn öllum öfgaáróðri fyrir auknum rétti einum manni til handa, á kostnað annars. Þar á ég við að skórinn sé troðinn niður af einum til að koma öðrum fram. Vissulega ber að muna að konan var misrétti beitt um langa tíð varðandi mannréttindi, sem karlinum hlotnuðust. Það er sorgarsaga, sem núlifandi eldra fólk kannast vel við. Óréttlætið er ekki lengra undan en þetta. Konur máttu sætta sig við að hafa hvorki kosningarétt né kjörgengi. Forystumenn í þjóðfélaginu hafa hælt sér af því að bæta launamisréttið. Sannleikurinn er sá, að þetta misrétti var svo mikil þjóðarskömm, að þetta átti að laga án orða og án þess að hæla sér af. Þetta líkist því að skila stolnum hlut til baka, þó ekki öllum. Húsmóðurstarfið á íslandi hefur aldr...

MAMMAAA ?? í huga hennar hefur fylgt... "hvað í ósköpunum ertu að gera þarna undir rúminum mínu???" Í gær var vinkonar hennar KBB hérna hjá okkur og þær skemmtu sér vel við fiðluspil og við hjónin nutum alls konar skemmtilegra jóla- og abbadúetta á fiðlu. Skemmtilegheitin enduðu snögglega þegar KBB kom til mín og sagði mér að Katla hefði ælt í vaskinn. Verulega skemmtilegt. Góð lykt og allur pakkinn, en ekki dropi út fyrir og rest í klósettið. Ég hjálpaði dömunni þreif allt saman og bauðst til að keyra skottuna heim. Hún vildi það ekki. Skoppaði bara á hlaupahjólinu sínu og KBB fylgdi henni. Sagðist vera batnað í maganum, liði miklu betur. Ég vonaði náttúrulega að barnið yrði ekki meira veikt, að þetta væri bara búið þarna. En hafði varan á mér að skottan mín gæti gripið þetta í sig líka. Eftir að ma og pa voru hér í mat, ma hjálpað mér með prjónauppskriftina, þar sem villa virðist vera, og ég búin að glápa á sjónvarpið til kl. 23:30 kemur mín litla fram og segist vera illt í...

Gáfumst upp í gær. Úlfur er kominn heim aftur. Sjáum ekki alveg tilganginn í því að hafa hann í pössun þegar tíkarspottið virðist ekkert ætla að lóða. Spurning hvort hún drífi í því núna fyrst hann er kominn heim? - þá fer hann bara aftur til SBK, sem reyndar saknar hans sárt. Ég var farin að halda að hún ætlaði með hann úr landi til að þurfa ekki að skila honum heim til sín :o) Later

Við mæðgur sátum inni í eldhúsi um helgina þegar sú litla segir "Svava var að fá kínaskó" Já - eru það svona með spennu eða upp á ristina spyr ég. Hún hélt það væru svona upp á ristina. Ég tjáði barninu að ég ætti gamla "stelpukínaskó" með spennu. Fór í þvottahúsið og gramsaði í tonnum að skótaui sem fylgir fjögurra manna fjölskyldu. Fann fljótlega það sem leitað var að og sýndi dömunni skóna fínu. "Hmm, eru þetta kínaskór?" Ég hélt það nú, alvöru kínaskór. Alla vega hétu þeir það hjá okkur í gamla daga. Átti reyndar alltaf strákaskó er ég var krakki. Keypti þessa er ég var komin fast að tvítugu. Með fínu bómi fremst á skónum og stelpuspennu svona... reyna að vera dama þarna að verða tvítugt. Sumir myndu segja að tími hafi verið kominn til. Næst sem ég veit er að ég er að smeygja mér í annan skóinn og dóttirin greip hinn. Er ég var að smella spennunni sé ég að hún er að troða sér í hinn skóinn. Ég fór að hlæja og sagði að hún ætti ekki séns, hún kæmist ald...

Ég er að spá í að notfæra mér veiðieðlið í tíkinni minni. Ég er engin sérstök fuglaáhugamanneskja og er orðin þreytt á að fuglar reyni sitt besta til þess að breyta húsinu mínu í raðhús á vorin. Og nú eru þessir vitleysingar farnir að athuga með hreiðurgerð að hausti líka. Nenni þeim ekki. BH hefur ekki undan við að koma þeim í burtu á vorin og fylla upp í öll möguleg og ómöguleg göt í þakskyggninu hjá okkur. Spurning hvort hann láti verða af því einn daginn að KLÁRA að loka þessu almennilega? Ætli það verði ekki bara þegar hann verður búinn að lakka alla opnanlegu gluggana hjá okkur. Það eru bara tíu ár síðan það átti að gerast :o) Þetta hlýtur að vera í tímaröð. Litla sem okkur var bannað að setja stormjárnin á sínum tíma því það átti eftir að lakka opnanlegu gluggana. Ætli við værum ekki ennþá með alla glugga hérna blakandi í haust og vetrarlægðunum ef frúin hefði ekki eina óveðursnótt staðið upp á stólum og skrúfað stormjárn í gluggana sem skelltust hérna fram og aftur á meðan karl...