Míkrósaga

Á hvolpanámskeiðinu sagði annar leiðbeinandinn við mig að það væri alltaf einn hrekkjupúki á hverju námskeiði og að við ættum þennan eina í þetta sinn. Við BH glottum og vorum mjög hissa - hvað segirðu, okkur grunaði það nú ekki :o) Ég er samt ánægð með hana - hér var allt í drasli í gær. Við SBK dreifðum úr okkur með föndurdót og vorum eitthvað að þykjast, eða ég var að þykjast hún var að búa til rosalega flott jólakort. SBK hafði orð á því að henni þætti merkilegt að Ronja léti þetta allt saman í friði bara. Jú ég hef ekki staðið hana að því að tæta neitt þó það sé drasl á gólfunum, skórnir okkar og flíkur hafa sloppið alveg hingað til. Hún fær bara sitt nagdót og hefur látið það duga. Það á ekki að tala um svona - bara vera ánægður með ástandið og þegja. Í morgun þegar við KBB vorum að taka til hérna hjá okkur kom ég að Ronju með Celebration nammimola í kjaftinum - alsæl með súkkulaðið að bryðja pappírinn utan af. Reif þetta útúr greyinu sem var ekki ánægð. Mundi að það má ekkert ve...

Við BH fórum á hvolpanámskeið í gær - tíma númer 2. Þar var innkall æft. Það er svona með því erfiðara sem Husky hundar þurfa að sætta sig við. Þ.e. að koma þegar kallað er á þá. Sjálfstæðið og þrjóskan er alveg að fara með þessa tegund. Við höfum nú samt ekki lent í því ennþá að hún komi ekki þegar við köllum á hana. Enda með gott nammi til að verðlauna hana, lifrapylsan er best. Okkur var kennt að ef hundurinn ætlar ekki að láta ná sér, kemur ekki þegar kallað er á hann, jafnvel hlaupið í burtu, þá á maður bara að taka á rás í hina áttina. Þá koma þeir á eftir manni. Þeir vilja ekki verða eftir. Ef þeir koma ekki þá heldur þá á maður bara að fela sig og athuga hvort þeir fari ekki að skima eftir manni, þá kallar maður á hundinn án þess að láta hann samt sjá sig. Leyfa honum bara að hafa fyrir þessu. Hundurinn á nefnilega að passa að týna ekki fólkinu sínu, fólkið á ekki að þurfa að passa upp á hundinn. Þó fólkið geri það samt vissulega. Fórum eftir námskeiðið í kjötsúpu til mömmu. Þa...

Vaknaði í morgun allmiklu skárri en í gær. Ekki þessi hálsverkur og pirringur. Svaf með buffklút um hálsinn - svínvirkar þegar maður er kvefaður. Margoft búin að prófa það. Amma hans BH kenndi mér þetta fyrir mörgum árum. Tilkynnti BH þetta í morgun en tók jafnframt fram að röddin væri verri - dálítið hás. Fékk svar sem við mátti búast - já er þá ekki tilvalið að þú þegir í dag? Ætlaði í hádeginu á fyrirlestur hjá Sagnfræðingafélaginu en ákvað að spara mér bensínið eftir að hafa haft mig til. Hlusta á þetta á netinu í staðinn. Vann frekar í ritgerðinni hérna heima og fór svo ein upp á Lágafellið með Ronju. Aðeins að leyfa henni að hlaupa, hún er miklu sáttari á kvöldin eftir að hafa fengið að hlaupa um. Þetta gekk ljómandi vel, var hrædd um að lenda í veseni kannski ef við myndum hitta eitthvað fólk. Hún er svo forvitin, rýkur á allt sem er spennandi. Hún spókaði sig þarna á öðru hundraðinu á milli þess sem hún kastaði mæðinni smá stund. Magnað hvað smá snjór getur verið skemmtilegur. ...

Keypti um daginn svona Vorrúllur til að stinga inn í ofn. Hugsaði með mér að prófa eina svona máltíð og athuga hvort krakkarnir gætu borðað þetta. Gott í skólann - tilbúinn matur í grillið. Við BH og KEB vorum sest til borðs þegar daman birtist inn úr dyrunum og spurði forviða hvað væri í matinn. Pabbi hennar sagði henni að þetta væru vorrúllur. Ha vorrúllur - heyrðum við hana endurtaka - já já. Smakkaðu bara þetta er ágætt. Eftir að hafa tekið lítinn bita var ojað - langaði ekki í meira. Mamman reyndi með góðu að fá hana til að borða aðeins meira því þetta vendist ágætlega. Hún hélt áfram og borðaði smá og eftir að hafa borðað svolítið spyr krakkinn mjög svona hissa - heitir þetta í alvöru HORKÚLUR. Við sprungum úr hlátri - eh nei VORRÚLLUR. KEB hló einna mest því hann hafði heyrt hana endurtaka fyrst HORKÚLUR og mamman og pabbinn svöruðu já já endilega komdu og smakkaðu. Kannski ekki skrýtið að krakkinn hafði litla lyst á matnum. Mamman

Krakkarnir eru í vetrarfrí í skólanum þessa viku. Ég var alveg búin að plana þetta. Ég ætlaði að fara í leikfimi annan hvern morgun, svo á Þjóðskjalasafnið og krakkarnir yrðu heima og myndu sjá um voffann sinn sem svo sárt var grátbeðið um. Okkur BH var sagt strax af mörgum er við vorum að spá í þessi hundakaup að "börn fá sér ekki hund". Auðvitað ekki og við alveg meðvituð um það og sjáum ekki eftir NEINU. Hún er svo ljósi punkturinn í þessari fjölskyldu - ásamt fullt af fleiri ljósum punktum. En ég bara er svo meðvituð um það þegar hún liggur ein heima inni í búrinu sínu að ég reyni alltaf að hafa þann tíma í lágmarki. Tek hana með mér ef ég sé fram á að það sé betra en skil hana eftir ef ég veit að þau verða á undan mér heim. Öll mín plön eiga það til að fara út um þúfur - hef ég sagt það áður? Vaknaði í morgun og fór ekki í líkamsrækt. Fór með KEB að bera út því hann tók Leirutangann fyrir Pétur í nokkra daga. Vaknaði með hálsbólgu þrátt fyrir að hafa sofið með sjal um há...

Í gærmorgun vakti Ronja mig með ýlfri um að komast út - var hundlöt og langaði að sofa aðeins lengur. Var svo heppin að KEB er morgunhani og sinnti krílinu. En ekki fékk ég að sofa mikið lengur samt. Síminn hringdi... kl. 9 á sunnudagsmorgni, alveg róleg gott fólk, smá næði svona um helgar væri gott. BH vaknaði og tók símann - sem var ágætt því annars hefði ég þurft að brölta yfir hann til að grípa símtækið, það kemur stundum fyrir. Hellooo - enskumælandi í símanum. Gerði ráð fyrir að þar væri Walther að hringja frá Belgíu, þau hafa áhyggjur af okkur og tékka reglulega því það dynja hryllingsfréttir af Íslandi um alla Evrópu. Þegar leið á samtalið gerði ég mér ljóst að þetta var alls ekki Walther - hmm ég var ekki að ná því hver gæti hafa verið að hringja. BH fullvissaði viðkomandi um að við hefðum það ágætt þó við ættum eftir að sjá hversu mikið þetta á eftir að hafa áhrif hjá okkur. Værum með augun opin eftir verkefnum og hvernig við ætlum að halda okkur gangandi. Spurði svo viðkoman...

BH er uppi á lofti - já já það er loft hérna, er að ganga frá rafmagni inn á bað í innstunguna. Kominn tími til því það eru "bara" tvö ár síðan við tókum baðherbergið í gegn. Ronja veit ekki alveg hvernig hún á að vera - glápir þarna upp um gatið og sér hann hverfa yfir eldhúsið - fer inn í eldhús og horfir upp... en sér bara loftið, enginn gaur. Hún er ekki að ná þessu, hljóta að vera galdrar. Svo liggur hún fyrir framan tröppurnar í þvottahúsinu og ýlfrar ámátlega öðru hverju. Svo þegar BH kom niður aðeins áðan þá var honum fagnað eins og þjóðhetju. Hún er bara ekki ánægð með að hann skuli vera þarna uppi! Later