Míkrósaga

Ap, jún, sept, nóv, þrjátíu hver. Einn til hinir kjósa sér. Febrúar tvenna fjórtán ber, frekar einn þá hlaupár er. Þá vitið þið það

Feðginin sátu hér í gær og tefldu. KBB þarf kannski aðeins meiri þjálfun en smá æfingu á laugardögum og svo bara á mótum. Ef maður er að keppa þá er nú allt í lagi aðeins að tefla eina og eina skák heima öðru hvoru. Þar sem ekkert gagn er í mér þá kemur það í hlut föður hennar að tefla við hana. Svo er stóri bróðir nokkuð sleipur líka. Þegar maður er á krílaaldri ennþá, þá er rosa mikið atriði að vinna. Krakkarnir geta endalaust rifist um reglur og afbrigði þeirra. Oft heyrist að bannað sé að taka tilbaka leik ef maður er búinn að hreyfa mann. Það er svekkjandi þegar viðkomandi uppgötvar að kannski hefði verið betra að leika annan leik. Karlotta spyr pabba sinn "er snertur maður hreyfður?" Pabbi hennar er ekki eins upptekinn og vinir hennar á að sigra og svaraði því, "nei snertur maður, allur útkámaður". og mát

Skóli á eftir - fara með KEB í tannréttingar - lesa og læra. Hætt að hanga yfir bíómyndum allann daginn, hætti því reyndar fyrir helgi. Lét taka sauma áðan á heilsugæslustöðinni, fékk að bíða í hálftíma eftir hjúkrunarfræðingnum. Merkilegt hvað tími manns er einskis virði sums staðar. BH ætlaði að taka saumana fyrir mig en það klikkaði hjá okkur svo ég dreif mig bara og borgaði 1000 kall fyrir það. Hefði þurft að borga 2000 á spítalanum þannig að ég græddi smá, það fer upp í lesheftið sem ég kaupi á eftir fyrir skólann. Sat og beið eftir hjúkkunni og hlustaði á væl í krakkagreyi inn á einhverri læknastofunni. Móðureðlið eitthvað kikkaði inn því ég var að því komin að fara og ná í barnið sem kallaði ámátlega á mömmu sína - Svona "bjargaðu mér mamma mín" væl, ég höndla svoleiðis ekki mjög lengi. Veit ekki hvað þeir voru að kvelja krílið og hugsaði að stundum þarf vont til að gera betra, en það var bara ekkert að hjálpa, mig langaði svooo mikið til að ná í barnið og bjarga því f...

Ég er að verða léttgeggjuð á hangsinu hérna heima. Fer ekkert nema með einhverjum öðrum - nenni þessu ekki lengur og ætla að taka yfir bílinn vonandi á morgun eða hinn. Ferlega heftandi að vera háður öðrum um alla snúninga. Núna er planið að koma sér í ritgerðagír. Ein risa ritgerð - halda áfram að undirbúa hana eitthvað. Ein lítil ritgerð (svona í samanburði alla vega), byrja að ná í lesefni fyrir hana og búa til spurningu til að vinna eftir. Og svo ein pínuritgerð - kallast framsaga, finna efni til að skrifa um (datt í hug Landakot áðan) og finna lesefni og spurningu til að svara. Þannig að það er svona nettur ritgerðakvíði í gangi og ég er mjög dugleg að lesa Moggann bara í staðinn fyrir að koma mér að verki. En nú þarf að fara að drífa í þessu því ég er búin með sunnudagsmoggann og hálfnuð með mánudagsblaðið. Ef ég þekki mig rétt þá glugga ég í Fréttablaðið líka til að teygja lopann. Later

Já eða svo gott sem - fáum hann pottþétt næsta laugardag, engin spurning. KBB var á skákmótinu í Ráðhúsinu áðan og gekk vel - fékk 2 vinninga. Í lok verðlaunaafhendingar var dregið úr númerum keppenda um verðlaun í happdrætti, forláta JVC DVD spilari í verðlaun. Númer 27 vann og KBB var númer 27 í nafnalistanum. Okkur er hætt að lítast á blikuna - hún er fáránlega heppin í svona happdrætti og bingó. Það er nánast hægt að ganga út frá því að hún fái vinning og helst 1. vinning. KEB var fljótur að hugsa og ætlar með hana út í búð að kaupa Lottómiða, hún á að velja tölur og kaupa miðann og þá erum við svo gott sem tryggð með allar tölur réttar. Sakar ekki að reyna 7 - 9 - 13

Ég er ekki í standi til að bera út með syni mínum þannig að faðir hans tók við hlutverki útburðarins. Hverfið sem KEB hefur verið með er ekki hérna í næstu götu og því förum við með honum. Erum að bíða spennt eftir einhverju hérna nær okkur til að hann geti farið bara einn út. BH er ekki alveg hress með þetta nýja jobb sitt en er alveg sjúr á því að þetta fer í ferilskránna, það er engin spurning. Um miðja viku var hann að því kominn að borga krakkanum bara fyrir að vera heima á morgnana í stað þess að brölta út í öllu veðri um hánótt. Hann getur náttúrulega ekki látið það fréttast um sig að hann fari snemma að sofa og því vakir hann hérna til miðnættis á hverju kvöldi og skríður svo framúr kl. 5:45 með bauga niður á hné hálfsofandi og fer út með stráknum. En nú vaknar hann við fyrsta hanagal og rýkur af stað eins og elding. WHY? Þarf að spyrja? Hann er svo lukkulegur því einn morguninn mætti út á hlað stífmáluð húsmóðir nýstigin úr sturtu með sleikt hárið aftur í hvíta frotte náttslop...

JJJIIII það er eins gott að það sjái þig enginn á leiðinni heim! Tengdamóðir mín mælti þessi orð er ég var að fara frá Helenu í gær eftir að hafa ekki tekið eftir neinu óviðeigandi klukkutímann sem við spjölluðum þrjár saman. Eina sem Helena hafði til málana að leggja var - huh, ég færi nú svona út í búð ef ég þyrfti. Smá kynslóðabil! Var í Þjóðarbókhlöðunni fyrir tveimur eða þremur árum með stelpunum í kaffíteríunni, þessari rándýru, þegar ég sá fullorðinn strák (um tvítugt - nógu fullorðinn) í náttbuxum í röðinni við afgreiðsluborðið. Held að það hafi verið í fyrsta sinn sem ég sá manneskju í náttfötunum úti - alla vega fullorðna manneskju. Man að mér fannst þetta fyndið - öfundaði hann sennilega dálítið því þetta er náttúrlega hrikalega þægilegur fatnaður. Aldrei myndi ég fara út í náttfötunum, það er nú allt í lagi að klæða sig áður en maður fer meðal fólks. Ég á að vera dugleg að labba um, helst aðeins að fara út, lengra í dag en í gær. Og þegar Helena hringdi og bauðst til að ko...