Fór í gærkvöldi í miðbæ Reykjavíkur. Um leið og ég var búin að skafa af bílnum mínum og lagði af stað þakkaði ég fyrir að vera á bíl sem ég treysti. Fjórhjóladrif, það er málið. Ég er ömurleg í að vera á þungum framhjóladrifnum aumingja. Endurtek fjórhjóladrif :)
Þegar ég steig út úr bílnum við höfnina og gekk í hjarta miðbæjarins helltist yfir mig svona töfratilfinning. Leið eins og í væminni disney mynd. Þetta var allt svo æðislegt, ljósin mátulega dempuð á ljósastaurum, það snjóaði, allt var hvítt á trjám og húsum og á stéttum. Þetta var svo kósý.
Best var þó að setjast inn á Laundromat og hinkra eftir the ladies. Já já ég kom fyrst, það gerist nú ekki alltaf, mín mætt á réttum tíma. Þær týndust inn hver af annarri með bros á vör.
Það var mikið spáð í matseðilinn, ég hafði haft nógan tíma og var því búin að ákveða mig fyrst aldrei þessu vant. Enda venjulega með valkvíða og flýti mér svo að velja eitthvað þegar þjónninn hefur tekið við pöntunum frá öllum hinum. Fyndna er að ég fékk kjúklingabita sem voru hráir við beinið og endaði á að fá rétt af matseðlinum sem ég hafði ekki einu sinni tekið eftir en stelpurnar sögðu mér að taka í staðinn. Og það klikkaði ekki, súper gott. Læt þær sennilega bara um að velja fyrir mig næst líka.
Það var spjallað um allt milli himins og jarðar. Ekki bara um börn og skólagöngu og veikindi og það allt. Heldur allt sem okkur datt í hug. Og að sjálfsögðu var mikið hlegið líka, það er fylgifiskur þess að hitta svona skemmtilegar stelpur. Sem allar virðast vera að uppgötva (jafngamlar) að þær eru sennilega að detta í að verða konur. KONUR - þarf maður þá ekki að ná einhverjum þroska ? Vorum allar á því að þetta væri dálítið scary tímabil sem við þurfum að yfirstíga næstu tvö árin. Og það tekur okkur sennilega smá tíma að jafna okkur.
Við erum svo heppnar að eiga hver aðra og getum veitt andlegan stuðning. Svo lengi sem við förum ekki allar yfirum á sama tíma :) Vorum þó sammála um að það að eldast væri betra en hinn möguleikinn... að deyja ungur.
Við áttum svo yndislegt kvöld, æskuvinkonurnar, og ég hlakka svo til að hitta þær aftur eftir mánuð.
Later
Þegar ég steig út úr bílnum við höfnina og gekk í hjarta miðbæjarins helltist yfir mig svona töfratilfinning. Leið eins og í væminni disney mynd. Þetta var allt svo æðislegt, ljósin mátulega dempuð á ljósastaurum, það snjóaði, allt var hvítt á trjám og húsum og á stéttum. Þetta var svo kósý.
Best var þó að setjast inn á Laundromat og hinkra eftir the ladies. Já já ég kom fyrst, það gerist nú ekki alltaf, mín mætt á réttum tíma. Þær týndust inn hver af annarri með bros á vör.
Það var mikið spáð í matseðilinn, ég hafði haft nógan tíma og var því búin að ákveða mig fyrst aldrei þessu vant. Enda venjulega með valkvíða og flýti mér svo að velja eitthvað þegar þjónninn hefur tekið við pöntunum frá öllum hinum. Fyndna er að ég fékk kjúklingabita sem voru hráir við beinið og endaði á að fá rétt af matseðlinum sem ég hafði ekki einu sinni tekið eftir en stelpurnar sögðu mér að taka í staðinn. Og það klikkaði ekki, súper gott. Læt þær sennilega bara um að velja fyrir mig næst líka.
Það var spjallað um allt milli himins og jarðar. Ekki bara um börn og skólagöngu og veikindi og það allt. Heldur allt sem okkur datt í hug. Og að sjálfsögðu var mikið hlegið líka, það er fylgifiskur þess að hitta svona skemmtilegar stelpur. Sem allar virðast vera að uppgötva (jafngamlar) að þær eru sennilega að detta í að verða konur. KONUR - þarf maður þá ekki að ná einhverjum þroska ? Vorum allar á því að þetta væri dálítið scary tímabil sem við þurfum að yfirstíga næstu tvö árin. Og það tekur okkur sennilega smá tíma að jafna okkur.
Við erum svo heppnar að eiga hver aðra og getum veitt andlegan stuðning. Svo lengi sem við förum ekki allar yfirum á sama tíma :) Vorum þó sammála um að það að eldast væri betra en hinn möguleikinn... að deyja ungur.
Við áttum svo yndislegt kvöld, æskuvinkonurnar, og ég hlakka svo til að hitta þær aftur eftir mánuð.
Later
Ummæli