Hér er búið að vera nóg að gera að vanda og þegar líður svona langt á milli þess sem ég skrifa þá nenni ég ekki að byrja. Það er bara svo margt sem ég hef að segja :o)
Get ekki látið hjá líða að segja frá síðasta laugardegi - þessum fyrir viku síðan - vorum þá enn í sumarbústaðnum. Við fjölskyldan slökktum á sjónvarpinu eftir matinn og ákváðum að spila Trivial - eins og í gamla daga þegar ekkert var sjónvarpið í bústaðnum. En við erum öll svo tæp á þessum gömlu spurningum úr íþróttum og krakkarnir ekki að ná að svara miklu þannig að við hættum fljótlega að spila Trivial og KEB vildi endilega spila Actionary. Hann bauðst til að skrifa orð á miða sem við ættum svo að leika og giska og okkur öllum skipt í lið. SBK hjálpaði honum að skrifa orð á miða, miðunum svo hrúgað ofan í hatt.
Tveir í hverju liði - ég og pa, SBK og KBB, KEB og ma! Þetta gekk svona og svona - KBB og SBK náðu best saman og rúlluðu inn stigum. KBB nokkuð góð í giskinu og leikrænir tilburðir hafa aldrei vafist fyrir drottningunni. Ég var nokkuð góð í leikrænum tilburðum líka - en pa var bara ekki ná þessu samt hjá mér, bara allir hinir og ekki fengum við stig út á það. KEB var ekki alveg að ná tilþrifum ömmu sinnar á leiksviðinu og ákvað að leika allt sjálfur bara, þau skiptust því ekki á eins og við hin.
Eins og gefur að skilja var mikið hlegið og mikið gaman hjá okkur. Pa endalaust að tékka stigin - bæta við okkar stig og kvarta yfir velgengni KBB og SBK. Leikrænir tilburðir misgáfulegir eftir því hversu erfið orð voru til að leika.
Topp atriði kvöldsins átti dóttir mín. Ég er enn að hlæja að þessu :o) Hún átti að leika fyrir SBK að giska. Hún lagðist í gólfið með rassinn út í loftið, svona stelling eins og þegar hundar biðja aðra hunda um að leika við sig. Svo stóð hún upp og benti á sófann - þar sem pa sat. Þá lagðist hún niður aftur í sömu stellingu. Þegar ljóst var að enginn var að ná þessu hjá henni og alls ekki frænka hennar þá kippti hún niður náttbuxunum þannig að sást í rassaskoruna. Og að sjálfsögðu uppgötvuðu allir núna hvað hún var að leika - þetta starfsheiti sem hún lék svona snilldarlega var að sjálfsögðu PLUMBER, pípulagningarmaður. Hrikalega hló ég mikið, viss um að það hafi heyrst út á Vatnsenda! Þess skal getið að karl faðir minn er alltaf vel girtur og aldrei nokkurn tímann með rassinn útúr!
KBB hringdi heim í gær eftir að skóla lauk og bað um leyfi til að fara með Svövu vinkonu sinni í sumarbústað. Þær voru búnar að fá leyfi hjá mömmu hennar. KBB fannst ég ansi erfið að vilja endilega tala við mömmu hennar Svövu áður en ég gæfi samþykki mitt. KBB fékk leyfi til að fara. Þær fóru þrjár í bústað á föstudaginn og svo voru systkinin að koma og fara alla helgina - allt orðið svo stórir krakkar - fullorðið fólk nánast. Hún er búin að skemmta sér vel - hringdi rétt eftir níu á laugardagsmorgun og fannst flottast að hafa ekki farið að sofa fyrr en um tvö um nóttina. Best var þó að hún hringdi í mig kl. 01:30 aðfaranótt sunnudags, bara segja góða nótt sko :o) Ég hafði ákveðið að hafa kveikt á farsímanum mínum þessa nótt ef hún skyldi hringja og var enn vakandi svo hún vakti mig ekki :o) Hún er enn ókomin svo eitthvað verður hún þreytt í fyrramálið þegar þarf að vakna í skólann en helgin var skemmtleg.
Hér var fjör áðan - Sólveig og Hlynur komu í mat með krakkana sína með sér. Eldaði svona líka góðan mexíkóskan rétt, prófa nýtt. verður örugglega prófað aftur :o) Þau hjónin fengu litla sjokkið að sjá hversu stór Úlfur er orðinn. Ég var búin að vara þau við samt :o) Úlfur er orðinn stærri en Ronja, þau voru ekki alveg að kaupa það. Þegar þau svo komu og sáu Úlf koma skokkandi héldu þau að það væri Ronja og að pena litla krílið sem lá í búrinu sínu væri Úlfur :o) En svo þegar þau skoðuðu grímu hundanna betur sáu þau að stóra krílið væri Úlfur og að litla krílið væri Ronja. Dóróthea dóttir þeirra var ekki alveg að kaupa það að þessir hundar séu hættulausir - og tók enga sénsa. Sigurður Ísak lét sér hins vegar fátt um finnast en vildi síður fá blauta kossa í andlitið samt.
Aron Frosti er alveg með þessa hunda í vasanum. Á föstudaginn var lá Ronja við fætur mínar á gólfinu. Eitthvað þurfti AFD að komast og nennti ekki alla leið utan um hundinn - náttúrulega svo mikill krókur. Svo litli maðurinn gerði sér lítið fyrir og prílaði, ekki svo fimlega, yfir hundinn. Erum að tala um litla fætur, svo hann nánast lá klofvega á hundinum og skrölti yfir hann. Ronja mín lá þarna bara spök og leit á drenginn og beið þess að hann væri kominn yfir. Hélt svo áfram að hvíla sig á sama stað áfram.
Þrátt fyrir að vera sjálfstæð, ákveðin og frek þá er Ronja mín ljúf og yndisleg. Aldrei sýnt börnum annað en blíðu. Og Úlfur - já einmitt - það ekki til illt í þeim hundi. Hann reyndar beit mig í fyrsta sinn í gær - vorum hjónin að skola drulluna af honum eftir göngutúr og hann er smeykur við vatnið úr slöngunni. Hann var því ekki sáttur við mig því ég hélt honum föstum, í hálsólina og svo í feldinn nálægt rófunni. Bitið var þannig að það var eins og hann væri að klappa mér með tönnunum. Ekki séns að hann bíti - meira svona nart. Ekkert í líkingu við það sem Ronja reyndi á sínum tíma - hún beit og það fast. En það gerir hún ekki lengur, lætur sér ekki detta það í hug. Þegar þau sjá aðra hunda vilja þau vaða að þeim - til að leika - þau urra aldre né gelta að fyrra bragði.
Þess vegna finnst mér frekar leiðinlegt þegar fullorðið fólk segir börnum mínum að þessi hundategund sé grimm. Einn af sérgreinakennurum KBB tilkynnti henni það að Síberíu Husky hundar væru grimmir og vildi ekki hlusta á neinar leiðréttingar á því neitt. Hef ýmislegt lesið um villt eðli og sjálfstæði þessarar tegundar, en hvergi og þá meina ég hvergi, hef ég lesið annað en að þeir séu ljúfir að upplagi. Ef eitthvað er þá eru þau of vinaleg því fólk sem kemur hérna til okkar kemst eiginlega ekkert upp með neitt múður, þau verða að fá að heilsa :o)
Later
ps - ef einhver er að velta fyrir sér hvað Jambo þýðir, þá er það halló á swahili :o)
Get ekki látið hjá líða að segja frá síðasta laugardegi - þessum fyrir viku síðan - vorum þá enn í sumarbústaðnum. Við fjölskyldan slökktum á sjónvarpinu eftir matinn og ákváðum að spila Trivial - eins og í gamla daga þegar ekkert var sjónvarpið í bústaðnum. En við erum öll svo tæp á þessum gömlu spurningum úr íþróttum og krakkarnir ekki að ná að svara miklu þannig að við hættum fljótlega að spila Trivial og KEB vildi endilega spila Actionary. Hann bauðst til að skrifa orð á miða sem við ættum svo að leika og giska og okkur öllum skipt í lið. SBK hjálpaði honum að skrifa orð á miða, miðunum svo hrúgað ofan í hatt.
Tveir í hverju liði - ég og pa, SBK og KBB, KEB og ma! Þetta gekk svona og svona - KBB og SBK náðu best saman og rúlluðu inn stigum. KBB nokkuð góð í giskinu og leikrænir tilburðir hafa aldrei vafist fyrir drottningunni. Ég var nokkuð góð í leikrænum tilburðum líka - en pa var bara ekki ná þessu samt hjá mér, bara allir hinir og ekki fengum við stig út á það. KEB var ekki alveg að ná tilþrifum ömmu sinnar á leiksviðinu og ákvað að leika allt sjálfur bara, þau skiptust því ekki á eins og við hin.
Eins og gefur að skilja var mikið hlegið og mikið gaman hjá okkur. Pa endalaust að tékka stigin - bæta við okkar stig og kvarta yfir velgengni KBB og SBK. Leikrænir tilburðir misgáfulegir eftir því hversu erfið orð voru til að leika.
Topp atriði kvöldsins átti dóttir mín. Ég er enn að hlæja að þessu :o) Hún átti að leika fyrir SBK að giska. Hún lagðist í gólfið með rassinn út í loftið, svona stelling eins og þegar hundar biðja aðra hunda um að leika við sig. Svo stóð hún upp og benti á sófann - þar sem pa sat. Þá lagðist hún niður aftur í sömu stellingu. Þegar ljóst var að enginn var að ná þessu hjá henni og alls ekki frænka hennar þá kippti hún niður náttbuxunum þannig að sást í rassaskoruna. Og að sjálfsögðu uppgötvuðu allir núna hvað hún var að leika - þetta starfsheiti sem hún lék svona snilldarlega var að sjálfsögðu PLUMBER, pípulagningarmaður. Hrikalega hló ég mikið, viss um að það hafi heyrst út á Vatnsenda! Þess skal getið að karl faðir minn er alltaf vel girtur og aldrei nokkurn tímann með rassinn útúr!
KBB hringdi heim í gær eftir að skóla lauk og bað um leyfi til að fara með Svövu vinkonu sinni í sumarbústað. Þær voru búnar að fá leyfi hjá mömmu hennar. KBB fannst ég ansi erfið að vilja endilega tala við mömmu hennar Svövu áður en ég gæfi samþykki mitt. KBB fékk leyfi til að fara. Þær fóru þrjár í bústað á föstudaginn og svo voru systkinin að koma og fara alla helgina - allt orðið svo stórir krakkar - fullorðið fólk nánast. Hún er búin að skemmta sér vel - hringdi rétt eftir níu á laugardagsmorgun og fannst flottast að hafa ekki farið að sofa fyrr en um tvö um nóttina. Best var þó að hún hringdi í mig kl. 01:30 aðfaranótt sunnudags, bara segja góða nótt sko :o) Ég hafði ákveðið að hafa kveikt á farsímanum mínum þessa nótt ef hún skyldi hringja og var enn vakandi svo hún vakti mig ekki :o) Hún er enn ókomin svo eitthvað verður hún þreytt í fyrramálið þegar þarf að vakna í skólann en helgin var skemmtleg.
Hér var fjör áðan - Sólveig og Hlynur komu í mat með krakkana sína með sér. Eldaði svona líka góðan mexíkóskan rétt, prófa nýtt. verður örugglega prófað aftur :o) Þau hjónin fengu litla sjokkið að sjá hversu stór Úlfur er orðinn. Ég var búin að vara þau við samt :o) Úlfur er orðinn stærri en Ronja, þau voru ekki alveg að kaupa það. Þegar þau svo komu og sáu Úlf koma skokkandi héldu þau að það væri Ronja og að pena litla krílið sem lá í búrinu sínu væri Úlfur :o) En svo þegar þau skoðuðu grímu hundanna betur sáu þau að stóra krílið væri Úlfur og að litla krílið væri Ronja. Dóróthea dóttir þeirra var ekki alveg að kaupa það að þessir hundar séu hættulausir - og tók enga sénsa. Sigurður Ísak lét sér hins vegar fátt um finnast en vildi síður fá blauta kossa í andlitið samt.
Aron Frosti er alveg með þessa hunda í vasanum. Á föstudaginn var lá Ronja við fætur mínar á gólfinu. Eitthvað þurfti AFD að komast og nennti ekki alla leið utan um hundinn - náttúrulega svo mikill krókur. Svo litli maðurinn gerði sér lítið fyrir og prílaði, ekki svo fimlega, yfir hundinn. Erum að tala um litla fætur, svo hann nánast lá klofvega á hundinum og skrölti yfir hann. Ronja mín lá þarna bara spök og leit á drenginn og beið þess að hann væri kominn yfir. Hélt svo áfram að hvíla sig á sama stað áfram.
Þrátt fyrir að vera sjálfstæð, ákveðin og frek þá er Ronja mín ljúf og yndisleg. Aldrei sýnt börnum annað en blíðu. Og Úlfur - já einmitt - það ekki til illt í þeim hundi. Hann reyndar beit mig í fyrsta sinn í gær - vorum hjónin að skola drulluna af honum eftir göngutúr og hann er smeykur við vatnið úr slöngunni. Hann var því ekki sáttur við mig því ég hélt honum föstum, í hálsólina og svo í feldinn nálægt rófunni. Bitið var þannig að það var eins og hann væri að klappa mér með tönnunum. Ekki séns að hann bíti - meira svona nart. Ekkert í líkingu við það sem Ronja reyndi á sínum tíma - hún beit og það fast. En það gerir hún ekki lengur, lætur sér ekki detta það í hug. Þegar þau sjá aðra hunda vilja þau vaða að þeim - til að leika - þau urra aldre né gelta að fyrra bragði.
Þess vegna finnst mér frekar leiðinlegt þegar fullorðið fólk segir börnum mínum að þessi hundategund sé grimm. Einn af sérgreinakennurum KBB tilkynnti henni það að Síberíu Husky hundar væru grimmir og vildi ekki hlusta á neinar leiðréttingar á því neitt. Hef ýmislegt lesið um villt eðli og sjálfstæði þessarar tegundar, en hvergi og þá meina ég hvergi, hef ég lesið annað en að þeir séu ljúfir að upplagi. Ef eitthvað er þá eru þau of vinaleg því fólk sem kemur hérna til okkar kemst eiginlega ekkert upp með neitt múður, þau verða að fá að heilsa :o)
Later
ps - ef einhver er að velta fyrir sér hvað Jambo þýðir, þá er það halló á swahili :o)
Ummæli
AFD er alltaf jafn spenntur að sjá þau, bara við að heyra nöfnin þeirra verður hann geðveikt spenntur!
HMS
LOL gamlan í þrastarhöfða