Fara í aðalinnihald

Fjör

Erum í sumarbústaðnum með ma og pa - SBK komin líka með Týra sinn. Mér líður ponsu svona eins og í baðstofunni í torfkofunum hérna. Þ.e. plássið er ekki mjög mikið hérna. Sjö manneskjur og þrír hundar. Minnsti en jafnframt elsti hundurinn er að fara á límingunum. Urrar stanslaust, rétt nýhættur að láta í sér heyra. Ronja nennti honum ekki lengi - þefaði af honum og eftir litla stund lagðist hún bara niður að hvíla sig, leyfði honum bara að pirra sig í friði. Úlfur hins vegar kann ekki að skammast sín. Eða skilur ekki alveg hvað er í gangi því þó hann lagðist niður þá hætti Týri ekkert að láta í sér heyra.

Loks þegar Týri hætti og lagðis niður með Úlf fyrir aftan sig - jámm hann kann ekki að skammast sín, hékk í rassinum á Týra bara, KEB þurfti þá endilega að veita Týra athygli, smá spjall og knús. Þá byrjaði Týri aftur og er á urrvaktinni núna. Bara fyndinn!

Það var smá púsl að komast af stað í hádeginu - fjórar manneskju, tveir hundar og svo farangur. Farangri var haldið í algjöru lágmarki, við erum vön! Ronja var sett í búr og Úlfur var settur í bílbelti á milli krakkanna. Það þótti þeim nú ekki leiðinlegt. Þetta slapp allt svona ljómandi vel - hélt að við myndum ekki koma draslinu í bílinn en BH er atvinnupakkari. Spá í að senda hann út á flugvöll að hjálpa við að þjappa í vélarnar.

Keyrðum svo sem leið lá úr sólinni í Mosfellsbænum og í skýin og snjóinn í Skorradalnum. Þetta vakti misjafnar tilfinningar meðal fjölskyldumeðlima. Úlfur var alveg sáttur, bara á meðan við erum ekki í Hvalfjarðargöngunum þá er hann alveg góður. Hann fór að röfla þar, var ekki alveg sama í myrkrinu - algjört krútt.

Planið á morgun er að fara eitthvert í göngutúr og sleppa hundunum lausum. Jafnvel kíkja í sund kannski. Svo getur vel verið að við höngum bara hérna í dalnum og leikum okkur, nóg við að vera hérna. Alveg magnað hvað þessir 50 fermetrar duga okkur stórfjölskyldunni ágætlega.

Later

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...