Í síðasta mánuði fylgdist ég, eins og aðrir, með umræðu og fréttum og viðbrögðum fólks, í tengslum við dóma í nokkrum kynferðisbrotamálum. Ég m.a.s. las dóminn yfir hinum fimm fræknu. Og nei ég komst ekki að þeirri niðurstöðu að greinilega væru drengirnir saklausir og stúlkan lygin drusla sem vildi´ða. Eins og margir karlkyns kommentarar, sem höfðu lesið dóminn. Ég komst heldur ekkert að þeirri niðurstöðu að þeir væru allir drullusekir og hún saklaust fórnarlamb. Eins og margir kommentarar sem ekki lásu dóminn og helst bara fyrirsagnir fréttamiðla og upphrópanir múgsins með heykvíslarnar. Ég var ekki á staðnum, ég veit ekki hvað gerðist. En ég VEIT að ég myndi ekki vilja að dómarar, hvorki í héraðsdómi né hæstarétti myndu rétta í máli ef ég stæði frammi fyrir því að kæra kynferðisbrot. Ég treysti þeim ekki í eina sekúndu. Ég ætla að halda því fram hér og nú að ég væri alveg manneskjan til að sýna "óeðlilega" hegðun að þeirra mati eftir að á mér væri brotið og sennilega á me...