Í síðasta mánuði fylgdist ég, eins og aðrir, með umræðu og fréttum og viðbrögðum fólks, í tengslum við dóma í nokkrum kynferðisbrotamálum. Ég m.a.s. las dóminn yfir hinum fimm fræknu. Og nei ég komst ekki að þeirri niðurstöðu að greinilega væru drengirnir saklausir og stúlkan lygin drusla sem vildi´ða. Eins og margir karlkyns kommentarar, sem höfðu lesið dóminn. Ég komst heldur ekkert að þeirri niðurstöðu að þeir væru allir drullusekir og hún saklaust fórnarlamb. Eins og margir kommentarar sem ekki lásu dóminn og helst bara fyrirsagnir fréttamiðla og upphrópanir múgsins með heykvíslarnar.
Ég var ekki á staðnum, ég veit ekki hvað gerðist. En ég VEIT að ég myndi ekki vilja að dómarar, hvorki í héraðsdómi né hæstarétti myndu rétta í máli ef ég stæði frammi fyrir því að kæra kynferðisbrot. Ég treysti þeim ekki í eina sekúndu. Ég ætla að halda því fram hér og nú að ég væri alveg manneskjan til að sýna "óeðlilega" hegðun að þeirra mati eftir að á mér væri brotið og sennilega á meðan líka. Nema náttúrulega að nú veit ég í raun hvernig ég þarf að hegða mér ef ég verð svo óheppin að lenda í einhverjum óvönduðum einstaklingi með illt í huga.
Kona þarf að garga úr sér líftóruna... jafnvel þó kona viti að enginn geti heyrt neitt... eins gott að verða ekki svo hrædd að kona frjósi alveg og geti sig hvergi hreyft eða komið upp hljóði... það er bara ekki í boði. Svoleiðis gerir enginn ! (ath að "enginn" er í karlkyni hér).
Kona þarf að berjast um á hæl og hnakka... jafnvel þó hún viti að hún eigi ekki séns - hafi ekki líkamlega burði til að vinna þennan slag. En betra er að hafa í huga að smá auka líkamlegur sársauki núna leiðir vonandi til þess að einhver trúi konu eftir að ofbeldið er afstaðið. Það þykir nefnilega betra og líklegra til sakfellingar ef það sést almennilega á konu eftir barsmíðarnar. Nauðgun er ekki nóg... það verða að fylgja barsmíðar til að brotið sér "alvarlegt". Annars vildirðu það bara. Vona bara að það taki ekki of langan tíma. Þrátt fyrir að þessi mótspyrna (gef ég mér) leiði líklega til þess að ofbeldið taki lengri tíma. En hey... kona sýndi alla vega "rétta" og "eðlilega" hegðun - gott hjá henni, dugleg stelpa.
Eftir að ofbeldið er afstaðið, og kona vonandi á lífi eftir nauðgunina, væri gott að hún hafi rænu á því að skjögra í burt - helst með höfuðið niður í bringu, bogin í baki, hágrátandi með leikrænum tilburðum. Því eftirlitsmyndavélar eru oft fokk lélegar... svo það er sennilega gott að ýkja allt aðeins til að það sjáist örugglega að kona sé í uppnámi og illa farin.
Og nú er málið að kona hringi í móður sína, bestu vinkonu og systur og segi í smáatriðum frá hvað gerðist... og passa að muna allt í nákvæmri röð... ekki gleyma neinu. Eða kannski betra að hringja fyrst á leigubíl og láta keyra sig á neyðarmóttökuna, getur talað við klanið á leiðinni í bílnum. OG passa að ýkja enn allar tilfinningar þannig að leigubílstjórinn geti pottþétt vitnað um að kona hafi augsýnilega verið í uppnámi. Ekki sitja bara frosin í aftursætinu og sýna engar tilfinningar - svoleiðis er ekki eðlilegt fyrir konu í ójafnvægi.
Nú gætu margir einhverjir byrjað að kyrja í kór... körlum er líka nauðgað sko... ööö já og það er alveg jafn alvarlegt og þeir ættu að taka þetta til sín líka - passa að fara eftir þessum leiðbeiningum öllum. En ef þeim er eitthvað misboðið að hér er talað í kvenkyni... þá fokk off - konur væla ekki yfir að allt tungumálið er svo karllægt að enginn hefði tekið eftir því ef ég hefði skrifað að "maður skyldi passa að...".
Hér fyrir neðan er grein sem birtist á visir.is í dag, eftir Sæunni Kjartansdóttur. Ég afritaði hana og setti hana hér inn. Venjulega hrúga ég bara inn slóð og fólk getur smellt á hana, en eftir einhvern tíma þá hættir slóðin stundum að virka og því ákvað ég er að gera þetta svona.
Ástæðan er einföld - ég er svo innilega sammála þessari konu. Það þarf hugarfarsbreytingu. Dómarar eru ekki alvitrir. Lögfræðingar og dómarar eru langt því frá að vera best til þess fallnir að meta og lesa í mannlega hegðun.
Mér þykir það leitt fólk - en lögin eru ekki óbrigðul... það er fólk sem túlkar þau í drasl og dómarar alls ekkert alltaf sammála þrátt fyrir að dæma eftir sömu lögum. Og það á svo sannarlega ekki bara við í kynferðisbrota málum. Langt því frá. Lesið Fréttablaðið í dag... grein þar sem fjallar um hvernig Hæstiréttur drullar upp á bak, dæmir í kross með nokkurra ára millibili... allt pólitík. Á bls 27 eftir Þorvald Gylfason prófessor.
Langaði bara að koma þessu frá mér :)
Ég var ekki á staðnum, ég veit ekki hvað gerðist. En ég VEIT að ég myndi ekki vilja að dómarar, hvorki í héraðsdómi né hæstarétti myndu rétta í máli ef ég stæði frammi fyrir því að kæra kynferðisbrot. Ég treysti þeim ekki í eina sekúndu. Ég ætla að halda því fram hér og nú að ég væri alveg manneskjan til að sýna "óeðlilega" hegðun að þeirra mati eftir að á mér væri brotið og sennilega á meðan líka. Nema náttúrulega að nú veit ég í raun hvernig ég þarf að hegða mér ef ég verð svo óheppin að lenda í einhverjum óvönduðum einstaklingi með illt í huga.
Kona þarf að garga úr sér líftóruna... jafnvel þó kona viti að enginn geti heyrt neitt... eins gott að verða ekki svo hrædd að kona frjósi alveg og geti sig hvergi hreyft eða komið upp hljóði... það er bara ekki í boði. Svoleiðis gerir enginn ! (ath að "enginn" er í karlkyni hér).
Kona þarf að berjast um á hæl og hnakka... jafnvel þó hún viti að hún eigi ekki séns - hafi ekki líkamlega burði til að vinna þennan slag. En betra er að hafa í huga að smá auka líkamlegur sársauki núna leiðir vonandi til þess að einhver trúi konu eftir að ofbeldið er afstaðið. Það þykir nefnilega betra og líklegra til sakfellingar ef það sést almennilega á konu eftir barsmíðarnar. Nauðgun er ekki nóg... það verða að fylgja barsmíðar til að brotið sér "alvarlegt". Annars vildirðu það bara. Vona bara að það taki ekki of langan tíma. Þrátt fyrir að þessi mótspyrna (gef ég mér) leiði líklega til þess að ofbeldið taki lengri tíma. En hey... kona sýndi alla vega "rétta" og "eðlilega" hegðun - gott hjá henni, dugleg stelpa.
Eftir að ofbeldið er afstaðið, og kona vonandi á lífi eftir nauðgunina, væri gott að hún hafi rænu á því að skjögra í burt - helst með höfuðið niður í bringu, bogin í baki, hágrátandi með leikrænum tilburðum. Því eftirlitsmyndavélar eru oft fokk lélegar... svo það er sennilega gott að ýkja allt aðeins til að það sjáist örugglega að kona sé í uppnámi og illa farin.
Og nú er málið að kona hringi í móður sína, bestu vinkonu og systur og segi í smáatriðum frá hvað gerðist... og passa að muna allt í nákvæmri röð... ekki gleyma neinu. Eða kannski betra að hringja fyrst á leigubíl og láta keyra sig á neyðarmóttökuna, getur talað við klanið á leiðinni í bílnum. OG passa að ýkja enn allar tilfinningar þannig að leigubílstjórinn geti pottþétt vitnað um að kona hafi augsýnilega verið í uppnámi. Ekki sitja bara frosin í aftursætinu og sýna engar tilfinningar - svoleiðis er ekki eðlilegt fyrir konu í ójafnvægi.
Nú gætu margir einhverjir byrjað að kyrja í kór... körlum er líka nauðgað sko... ööö já og það er alveg jafn alvarlegt og þeir ættu að taka þetta til sín líka - passa að fara eftir þessum leiðbeiningum öllum. En ef þeim er eitthvað misboðið að hér er talað í kvenkyni... þá fokk off - konur væla ekki yfir að allt tungumálið er svo karllægt að enginn hefði tekið eftir því ef ég hefði skrifað að "maður skyldi passa að...".
Hér fyrir neðan er grein sem birtist á visir.is í dag, eftir Sæunni Kjartansdóttur. Ég afritaði hana og setti hana hér inn. Venjulega hrúga ég bara inn slóð og fólk getur smellt á hana, en eftir einhvern tíma þá hættir slóðin stundum að virka og því ákvað ég er að gera þetta svona.
Ástæðan er einföld - ég er svo innilega sammála þessari konu. Það þarf hugarfarsbreytingu. Dómarar eru ekki alvitrir. Lögfræðingar og dómarar eru langt því frá að vera best til þess fallnir að meta og lesa í mannlega hegðun.
Mér þykir það leitt fólk - en lögin eru ekki óbrigðul... það er fólk sem túlkar þau í drasl og dómarar alls ekkert alltaf sammála þrátt fyrir að dæma eftir sömu lögum. Og það á svo sannarlega ekki bara við í kynferðisbrota málum. Langt því frá. Lesið Fréttablaðið í dag... grein þar sem fjallar um hvernig Hæstiréttur drullar upp á bak, dæmir í kross með nokkurra ára millibili... allt pólitík. Á bls 27 eftir Þorvald Gylfason prófessor.
Langaði bara að koma þessu frá mér :)
Ummæli