Míkrósaga

Gott að færa það hér til bókar að Leo var í fyrsta sinn úti í gerði í allan dag með Ronju og Úlfi. Það gekk ljómandi vel og engir árekstrar. Rétt eftir hádegið heyrðist smá ýlfur og gelt í Leo. Ég rauk á fætur og kíkti út. Sá þá bara hann og Úlf standa og horfa út á götu við Leirutangann. Eftir að hafa horft á hann skoppa þarna aðeins og reyna hvað hann gat að láta grindverkið hverfa, áttaði ég mig á því að sennilega væri KEB að koma heim. Í því gekk drengurinn inn í þvottahús. Leo hélt áfram að reyna hvað hann gat að koma okkur hér inni í skilning um að hann vildi heilsa og fá sitt knús. Það gekki ekki nógu vel hjá honum. Hann uppskar aðeins fýlulegt NEI frá húsfreyjunni. Þetta endurtók sig klukkutíma seinna og ég spratt á fætur. Í þetta sinn var það KBB sem var svona áhugaverð. Hann linnti ekki látum fyrr en ég hvæsti á hann nokkrum sinnum. Þá skildi hann að þetta var frekar vonlaust. Það er er verulega svalt að horfa út í gerði og sjá þessa þrjá kjána okkar saman. Miklu skemmt...

Ég er komin með nýtt lag á listann... set það í ipodinn á eftir. Skelli mér í kisugallann og hlusta á þetta . Þetta bara getur ekki klikkað :o) Later

Litla drottningin kom heim áðan með einkunnir úr samræmdu prófunum. Og stóð sig svona afskaplega vel eins og alltaf. Raðeinkunnir hennar voru 94 og 99, mamman getur ekki verið nema ánægð með það. Hún er sem sagt ein af 10% hæstu á landinu í báðum fögum, stærðfræði og íslensku. Það var svo krúttað þegar hún kom heim áðan. Það heyrðist í henni frá götunni kveðja vinkonu sína. Þegar rödd hennar barst hér inn að utan reis Leo upp og kannaði svæðið. Svo gekk hann í átt að þvottahúsinu og rauk svo til þegar hún nálgaðist og tók á móti henni þegar hún opnaði hurðina :o) Honum fannst greinilega ekki leiðinlegt að fá hana heim ! Later

Fór í fyrradag og æfði mig að skjóta. BH og Olga skunduðu með sínar byssur og æfðu sig líka. Þau eru nú öllu skárri en ég í þessu en ég er bjartsýn á að ná þessu hratt. Ég var ekki lengi að ná að staðsetja vopnið rétt á öxlina og átta mig á hvernig ég vil hafa þetta þannig að ég hitti kannski eitthvað. En ég hitti alls ekki allt. Fórum aftur í dag reynslunni ríkari og ögn ákveðnari. Ég held ég hafi plaffað í mark í hverju skoti, svona 95%. Skaut rúmlega 30 skotum. En þetta er víst haglariffill svo maður á ekki að miða mikið. Bara leiða og skjóta og hitta. Ég er ekki komin á þann stað í lífinu. Ég er enn að vanda mig að setja vopnið rétt á öxlina, þrýsta því ákveðið aftur og miða like craaazzzy - með annað augað lokað og alles. Mitt næsta verk er því að æfa að setja byssuna á réttan stað án þess að hugsa og reyna að hitta án þess að miða mikið og hafa bæði augun bara opin á meðan. Þetta hljómar allt brjálað einfalt en heilasellurnar mínar senda boðin voða hægt og ég þarf að æfa þett...

Fór í gær með eiginmanninum og við völdum okkur sitthvorn haglarann - yup erum komin í hóp rednecks! Fórum svo til Sýslumanns þar sem útbúið var fyrir okkur leyfi til að kaupa gripina - í þríriti. Allt eftir kúnstarinnar reglum til að allt sé löglegt og ekkert vafasamt í gangi. Trítluðum í búðina og fengum að borga og brosa og taka herlegheitin með heim. Fór svo aftur í dag með eintak undirskrifað af seljanda til sýslumanns og fékk afhent skotvopnaleyfin okkar fínu. Leo hafði sett mark sitt á pappírana. Hann var í skottinu á bílnum, ég brá mér frá í smá stund og hann notaði tækifærið og dreif sig í mjúkt aftursætið til að hvíla sig. Þar voru pappírarnir sem ég var að passa að hafa slétta og fína. Hann búinn að setja gott loppufar á efra blaðið og svona aðeins krumpa þetta allt til. Ég gat ekki annað séð en að hann hafi lagt blessun sína yfir þetta. Hann er örugglega sáttur við hjálpartækin á veiðar. Viss um að hann telji sig færan um veiðarnar sjálfur, en ekki verra að hafa backup ...

Er ekki eins dugleg að drífa mig út að hlaupa núna eins og í sumar. En fer samt lágmark tvisvar í viku og það er alltaf jafn hrikalega hressandi þegar heim er komið aftur. Hljóp með Ronju og Úlfi síðast liðinn föstudag í öskrandi roki og úrhelli. Var ekki að nenna út en ákvað að vera Íslendingur og skellti mér í gallann. Það var ekki næstum eins slæmt eins og það leit út fyrir að verða. En aðalatriðið er að koma heim aftur og fara beint í heita sturtu. Brrr annars verður manni illa kalt. Var að skoppa með þau áðan í þessu líka frábæra veðri. Ekkert verra þó það sé aðeins kalt úti. Maður græjar sig bara í kisugallann og drífur sig af stað. Ég fer bara þessa standard fimm kílómetra. Spurning um að auka aðeins í ef ég læt verða af því að hlaupa markvisst. Það er á stefnuskránni :o) Annars er líka á stefnuskránni að klára göngupilsið sem ég er að prjóna. Ofursvalt og ég á bara eftir um þrjá cm, þá er ég búin. Geri ráð fyrir að geta þá notað kisu (coldgear) buxurnar mínar í gönguferðu...

Hjól er hin mesta uppfinning. Mjög gott að notast við hjól þegar maður er með þrjá hunda á heimilinu sem þarf að hreyfa. Hljóp í gær með einn þeirra og nennti ekki að hlaupa með þau öll aftur núna. Hef ekki tíma eða orku til að sinna þeim ein á hlaupum. Sérstaklega þegar ég fæ mestu hreyfinguna því ekki kemst ég með þau öll í einu. Hætt við að rakkakvikindin myndu annað hvort a) ræða málin í einlægni með ekki svo fallegum afleiðingum, eða b) þau myndu ná mér niður á hnén svo magann og loks draga mig á nefinu áfram með ekki svo fallegum afleiðingum. Svo hjólið var notað með prýðis árangri og það fór ekki allur dagurinn í að hreyfa þau. Ronja og Úlfur drógu mig um 6-7 kílómetra í kringum bæinn. Þegar þau voru komin heim og út í gerði tók Leloo við og dró mig annan hring (ekki sömu leið) í kringum bæinn, 6-7 kílómetra. Má ekki minna vera. Nú geri ég ráð fyrir að þau verði sátt þar til í kvöld eða á morgun. Sé fram á bjartari tíma í hundamálum því BH er á leiðinni akkúrat núna yfir Atl...