Hér sit ég og er með smá tölu yfir manni mínum, svona um lífið og tilveruna og hvernig ég geri hlutina og svona. Nei ég var ekki að lesa yfir honum eða með skammarræðu - bara svona að velta einhverju fyrir mér. En fékk ekkert svar neitt samt, fannst þögnin heldur mikil eitthvað, átti von á smá viðbrögðum. Þó ekki væri nema svona "já" eða "mhmm" eða "svona er fólk misjafnt" eða eitthvað slíkt. Ég leit þá upp frá tölvuskjánum og sá hann með tölvuna í fanginum að vinna... með headphones á eyrunum og ég heyrði þá í tónlistinni líka. Svo hann heyrði EKKERT í mér og svaraði því eðlilega engu. Svona er þetta með fólkið á heimilinu mínu, þetta er mjög algengt vandamál. Þau eru öll búin að slökkva á mér. það er ekkert skrýtið þó ég einbeiti mér bara að því að spjalla við hundana mína. Þau hlusta alltaf á mig þó viðbrögðin séu stundum lítil og þau haldi bara áfram að kúra sig, nokk sama hvað ég röfla. En þau heyra alla vega í mér samt :o) Later