Það hefur sennilega bara ekki gerst áður að frú ég (sem er víst ekki frú lengur) skili skattskýrslu áður en frestur rennur út. Og oft hef ég náð mér í aukafrest. Ákvað að drífa þetta af núna og mér til mikillar ánægju var þetta svo hrikalega lítið mál að það er skömm að því að vera að fá aukafrest eða mikla þetta fyrir sér. Alla vega ef maður er ekki að selja eða kaupa eignir á árinu eða braska með hlutabréf eða eitthvað slíkt. Hér hefur allt verið rólegt í slíkum málum og því búið að fylla allt út fyrir mann. Bara tékka hvort það séu ekki öll lán og eignir og laun skráð og dæmið dautt. Ég þurfti ekki að breyta neinu. Rétt aðeins að fylla út fyrir KEB, þar er ekkert forskráð. Lítið mál því hann var búinn að fá launamiðana sína.
Ég hugsa til þess með hryllingi þegar ég þurfti að fylla út fyrstu skýrsluna mína - allt á pappír... fyrst handskrifa og reikna allt út, svo vélrita, já VÉLRITA, allt upp til að hafa snyrtilegt. Hendast svo með blöðin á Tryggvagötuna og setja í lúguna fínu þar sem allir hinir voru líka á síðustu stundu :o)
Svo fór þetta að vera auðveldara þegar þetta var gert í gegnum netið - engu að síður þurfti maður að reikna upp öll lánin sín og hrúga eignum og hlutabréfum á réttan stað. Öll hlutabréfin maður... jú við eigum hlut í Rögg :o) Hundleiðinlegt en töluvert fljótlegra og skárra en áður samt. Eina sem ég tók eftir var smá þunglyndi yfir því að sjá lánin bara hækka þrátt fyrir að borga og borga allt árið... helv... vextir og vaxtavextir og það allt.
Ignorance is a bliss og því er ég þokkalega sátt núna að fá þetta allt bara forskráð fyrir mig. Sé bara heildarniðurstöður og þarf ekki að pirra mig á hversu mikið ég er búin að borga og sjá samt allar tölur hækka :o/
Í ár bar svo við að þegar ég (með móður mína á línunni) ákvað að kíkja á útreikningin færðist bros á andlitið en jafnframt smá kvíðaverkur í magann. Við hjónin fáum ENDURGREITT í ár eins og margir aðrir. Kannski ekki eins mikið og sumir en meira en við höfum fengið í mörg ár. Kvíðinn stafaði helst af því að skatturinn er ekki hátt skrifaður í mínum bókum og því treysti ég þeim mátulega. Mamman sannfærði mig um að þetta væri nú sennilega rétt samt. Eitthvað virðist hið opinbera vera að "leiðrétta" ofurvexti og ranglæti. Þó í pínulitlum mæli sé.
Þannig að nú er ég ekki frú lengur (ekki nógu efnuð til að titla mig það) komin í tölu aumingja og styrkþega. Hugga mig við að ma og pa halda okkur uppi með því að borga og borga skatta og skyldur og fá ekkert tilbaka í formi peningagreiðslu í ágúst.
Í stað þess að pirra mig yfir hækkun á lánum og því öllu velti ég því fyrir mér að fyrst "ignorance is a bliss" why aren´t more people happy ??
Later
Ég hugsa til þess með hryllingi þegar ég þurfti að fylla út fyrstu skýrsluna mína - allt á pappír... fyrst handskrifa og reikna allt út, svo vélrita, já VÉLRITA, allt upp til að hafa snyrtilegt. Hendast svo með blöðin á Tryggvagötuna og setja í lúguna fínu þar sem allir hinir voru líka á síðustu stundu :o)
Svo fór þetta að vera auðveldara þegar þetta var gert í gegnum netið - engu að síður þurfti maður að reikna upp öll lánin sín og hrúga eignum og hlutabréfum á réttan stað. Öll hlutabréfin maður... jú við eigum hlut í Rögg :o) Hundleiðinlegt en töluvert fljótlegra og skárra en áður samt. Eina sem ég tók eftir var smá þunglyndi yfir því að sjá lánin bara hækka þrátt fyrir að borga og borga allt árið... helv... vextir og vaxtavextir og það allt.
Ignorance is a bliss og því er ég þokkalega sátt núna að fá þetta allt bara forskráð fyrir mig. Sé bara heildarniðurstöður og þarf ekki að pirra mig á hversu mikið ég er búin að borga og sjá samt allar tölur hækka :o/
Í ár bar svo við að þegar ég (með móður mína á línunni) ákvað að kíkja á útreikningin færðist bros á andlitið en jafnframt smá kvíðaverkur í magann. Við hjónin fáum ENDURGREITT í ár eins og margir aðrir. Kannski ekki eins mikið og sumir en meira en við höfum fengið í mörg ár. Kvíðinn stafaði helst af því að skatturinn er ekki hátt skrifaður í mínum bókum og því treysti ég þeim mátulega. Mamman sannfærði mig um að þetta væri nú sennilega rétt samt. Eitthvað virðist hið opinbera vera að "leiðrétta" ofurvexti og ranglæti. Þó í pínulitlum mæli sé.
Þannig að nú er ég ekki frú lengur (ekki nógu efnuð til að titla mig það) komin í tölu aumingja og styrkþega. Hugga mig við að ma og pa halda okkur uppi með því að borga og borga skatta og skyldur og fá ekkert tilbaka í formi peningagreiðslu í ágúst.
Í stað þess að pirra mig yfir hækkun á lánum og því öllu velti ég því fyrir mér að fyrst "ignorance is a bliss" why aren´t more people happy ??
Later
Ummæli