Ákvað í fljótheitum að skella mér austur og gerast hundahirðir í viku. Væri alveg til í að vera hér í þær tvær vikur sem um var beðið en var búin að gera aðrar áætlanir 15. og 18. september.
Ég sit hér á Rauðabergi á fallegu heimili í yndislegu umhverfi - umvafin þremur drottningum sem hér búa. Þær heita Sól, Mánaskin og Jörð. Að sjálfsögðu eru þær allar af hinu frábæra Siberian Husky kyni hunda. Latínó - höfðinginn á heimilinu - var því miður sendur í útlegð þar sem tvær tíkanna eru sérstaklega móttækilegar fyrir ástleitni höfðingjans.
Ég ákvað að yfirgefa börn og bú í þeim tilgangi að setjast niður og einbeita mér að því að koma ritgerðinni minni í farveg og byrja almennilega að vinna í henni. Hér er ég EIN ásamt hundunum þremur og hef það stórfínt. Þær sjá um að ég hreyfi mig daglega svo ég mygli ekki hérna og hangi bara inni.
Verst að í morgun var skuggalega mikil rigning. Ekki spennandi að drífa sig út með þrjá loðbolta og koma svo inn með þær allar blautar og fínar. Svo ég hinkraði og vonaði að veðrinu slotaði aðeins og viti menn það er nánast stytt upp bara. EEn nú er dálítil þoka. Og hvaða máli skiptir það? Jú ég ætlaði upp í Haukadal og ganga aðeins þar um - þar er bara náttúran og ég. Og verandi ÉG - eru allar líkur á að ég týnist bara í þokunni ef ég sé ekki leiðina tilbaka :o) Svo nú bíð ég þess að þokunni létti svo ég geti kíkt út með nýju vinkonurnar mínar í bandi :o)
Þær eru yndislega allar þrjár og gaman að kynnast þeim betur. Mér finnst alltaf magnað að sjá hvað hundar geta verið ólíkar týpur. Sól er dálítill töffari - svona pínu einfari. Hún kúrir oftast nálægt mér. Hún er langamma Úlfsins míns :o) Mánaskin er ekki eins hrifin af því að ég skuli vera að pota mér hingað. Held hún vilji heldur fá húsmóður sína aftur. En hún er ljúf og góð og engir stælar í henni. Liggur bara og flatmagar, er samt komin út úr búrinu sínu og velur sér stað út um allt hús. Sól og Mánaskin eru 10 ára gamlar og eru fyrstu tíkurnar sem fluttar voru inn til landsins. Latínó er fyrsti rakkinn sem kom hingað ásamt þeim. Flestir íslenskir Siberian Husky koma undan þeim þremur - held ég. Það hafa verið fluttir inn hundar til undaneldis líka. Ronja mín t.d. er ekkert skyld þeim.
Jörð er 6 ára - undan Mánaskin og Latínó. Þær mæðgur eru miklar vinkonur. Krúttað að sjá Jörð reyna að mjálma mömmu sína upp af gólfinu. Gerði það í gær þegar Mánaskin lá úti við svalahurðina og var svona letidýr. Jörð er mesta kelirófan - kemur þjótandi ef ég er að kjassast í annarri hvorri eldri tíkinni. Hálf ryður þeim í burtu og vill fá alla athyglina fyrir sig eina. Hmmm kannast eitthvað við svoleiðis... það kemur ákveðinn rakki upp í hugann? Ofvaxinn kjúklingur, dálítið brúnn og svartur með góðleg brún augu... hmm það rifjast örugglega upp fyrir mér!
Ég semsagt verð hér fram til miðvikudags og það er eins gott að nota tímann vel og vera dugleg. Ekki oft sem maður fær svona tækifæri að vera einn og hugsa bara um sjálfa sig :o) En mér skilst að BH sé í einhverri sjálfstæðisbaráttu heima fyrir. Konur að bjóða fram aðstoð sína í eldamennsku og svona... held hann geti þetta alveg sjálfur þó bróðir hans hafi ekki haft mikla trú á honum. Spurði "hvað getur maður lifað lengi án vatns og matar...?" Sem sagt enga trú!
En það sem fólk virðist ekki átta sig á að BH er fullfær um að gera það sem hann ætlar og í þetta sinn ætlar hann að sjá um börn og bú :o)
Spurning um að kíkja út og athuga hvort enn sé þoka þarna í átt að Haukadal?
Later
Ég sit hér á Rauðabergi á fallegu heimili í yndislegu umhverfi - umvafin þremur drottningum sem hér búa. Þær heita Sól, Mánaskin og Jörð. Að sjálfsögðu eru þær allar af hinu frábæra Siberian Husky kyni hunda. Latínó - höfðinginn á heimilinu - var því miður sendur í útlegð þar sem tvær tíkanna eru sérstaklega móttækilegar fyrir ástleitni höfðingjans.
Ég ákvað að yfirgefa börn og bú í þeim tilgangi að setjast niður og einbeita mér að því að koma ritgerðinni minni í farveg og byrja almennilega að vinna í henni. Hér er ég EIN ásamt hundunum þremur og hef það stórfínt. Þær sjá um að ég hreyfi mig daglega svo ég mygli ekki hérna og hangi bara inni.
Verst að í morgun var skuggalega mikil rigning. Ekki spennandi að drífa sig út með þrjá loðbolta og koma svo inn með þær allar blautar og fínar. Svo ég hinkraði og vonaði að veðrinu slotaði aðeins og viti menn það er nánast stytt upp bara. EEn nú er dálítil þoka. Og hvaða máli skiptir það? Jú ég ætlaði upp í Haukadal og ganga aðeins þar um - þar er bara náttúran og ég. Og verandi ÉG - eru allar líkur á að ég týnist bara í þokunni ef ég sé ekki leiðina tilbaka :o) Svo nú bíð ég þess að þokunni létti svo ég geti kíkt út með nýju vinkonurnar mínar í bandi :o)
Þær eru yndislega allar þrjár og gaman að kynnast þeim betur. Mér finnst alltaf magnað að sjá hvað hundar geta verið ólíkar týpur. Sól er dálítill töffari - svona pínu einfari. Hún kúrir oftast nálægt mér. Hún er langamma Úlfsins míns :o) Mánaskin er ekki eins hrifin af því að ég skuli vera að pota mér hingað. Held hún vilji heldur fá húsmóður sína aftur. En hún er ljúf og góð og engir stælar í henni. Liggur bara og flatmagar, er samt komin út úr búrinu sínu og velur sér stað út um allt hús. Sól og Mánaskin eru 10 ára gamlar og eru fyrstu tíkurnar sem fluttar voru inn til landsins. Latínó er fyrsti rakkinn sem kom hingað ásamt þeim. Flestir íslenskir Siberian Husky koma undan þeim þremur - held ég. Það hafa verið fluttir inn hundar til undaneldis líka. Ronja mín t.d. er ekkert skyld þeim.
Jörð er 6 ára - undan Mánaskin og Latínó. Þær mæðgur eru miklar vinkonur. Krúttað að sjá Jörð reyna að mjálma mömmu sína upp af gólfinu. Gerði það í gær þegar Mánaskin lá úti við svalahurðina og var svona letidýr. Jörð er mesta kelirófan - kemur þjótandi ef ég er að kjassast í annarri hvorri eldri tíkinni. Hálf ryður þeim í burtu og vill fá alla athyglina fyrir sig eina. Hmmm kannast eitthvað við svoleiðis... það kemur ákveðinn rakki upp í hugann? Ofvaxinn kjúklingur, dálítið brúnn og svartur með góðleg brún augu... hmm það rifjast örugglega upp fyrir mér!
Ég semsagt verð hér fram til miðvikudags og það er eins gott að nota tímann vel og vera dugleg. Ekki oft sem maður fær svona tækifæri að vera einn og hugsa bara um sjálfa sig :o) En mér skilst að BH sé í einhverri sjálfstæðisbaráttu heima fyrir. Konur að bjóða fram aðstoð sína í eldamennsku og svona... held hann geti þetta alveg sjálfur þó bróðir hans hafi ekki haft mikla trú á honum. Spurði "hvað getur maður lifað lengi án vatns og matar...?" Sem sagt enga trú!
En það sem fólk virðist ekki átta sig á að BH er fullfær um að gera það sem hann ætlar og í þetta sinn ætlar hann að sjá um börn og bú :o)
Spurning um að kíkja út og athuga hvort enn sé þoka þarna í átt að Haukadal?
Later
Ummæli
Kv.Heiða
Hann reyndar ýtti mér til að drífa mig... ég ætlaði að gugna á þessu. Og hann var alveg sáttur að taka að sér mín störf heima með dyggri aðstoð unglinganna !
Til að vera alveg sanngjörn þá hefur tengdamamma alltaf verið dugleg að bjóða mér í mat og bjóðast til að létta undir með mér þegar hann fór sem mest til útlanda :o)