Fara í aðalinnihald

Lífið að láni

Var að lesa áðan að Ásta Lovísa Vilhjálmsdóttir hafi dáið í dag - fylgdist nú ekki með henni á blogginu hennar en vissi hver hún var og sá hana í fjölmiðlum. Það er svo sárt að hugsa til krílanna hennar, finnst alltaf erfitt að heyra þegar ungar mæður deyja frá ungum börnum. Finnst það bara vera lögmál að börn eigi að hafa mömmu sína hjá sér fram á fullorðinsár. Skilst að hún hafi verið dugleg að segja fólki að vera til og njóta þess vel. Ég tek undir það og reyni að fara eftir því með misjöfnum árangri.

Um helgina er planið að við Kjartan Elvar breiðum úr okkur hér í kotinu á meðan feðginin leggja land undir fót og fara saman í Vatnaskóginn í feðginaflokk. Gummi fer með stelpurnar sínar líka þannig að þeim ætti ekki að leiðast (eins og það sé hægt í Vatnaskógi). Við erum nú samt bara ennþá að jafna okkur eftir Lundúnaferðina, verið að þvo allann þvott og taka til - það tekur alltaf tíma, en gengur vel. Karlotta mín var ansi þreytt í morgun eftir lítinn svefn, en Kjartan (morgunhani) var búinn að klæða sig, bursta tennur, borða, búa um rúmið sitt og taka úr uppþvottavélinni þegar mamman (ALLS EKKI morgunhani) drattaðist úr bælinu og tók til nesti fyrir krílin. Það verður að viðurkennast að þetta er svona á hverjum morgni hérna. Hann nennir ekki að vekja mig á morgnana því hann veit að það gengur ekki mjög vel. Drengurinn fór í vorferð með 6. bekk að Laugarvatni í dag og skemmti sér vel - endaði í vatninu eins og lög gera ráð fyrir, var með auka föt svo þetta bjargaðist allt. Kennarinn hans í tónlistarskólanum hringdi í mig og bað okkur um að mæta á skólaslitin því hann fengi afhent II stigs prófskjalið og viðurkenningu. Við mættum að sjálfsögðu og mamman ekki lítið montin er drengurinn fékk viðurkenningu fyrir góða ástundun og jákvæðni ásamt nokkrum öðrum nemendum :) Litla skottan fékk líka einkunnirnar sínar afhentar og stóð hún sig mjög vel líka og fékk góðar einkunnir og umsögn. Hún reyndar mátti ekkert vera að því að mæta með okkur, sendi bara fulltrúa fyrir sig því Diljá er svo skemmtileg að hún vildi heldur vera heima að leika við hana bara.

Frétti af einum í gær sem lét sér ekki segjast - ók drukkinn, endaði framan á klettum og er lamaður frá hálsi á eftir. Fólk reynið að vera gáfað og skjótið ykkur frekar en að keyra undir áhrifum áfengis - hann var bara heppinn að drepa ekki einhvern annan, eða valda annarri manneskju örkuml. Hann á alla mína samúð, en come on það þarf ekki stjarneðlisfræðing til að vita að eftir einn aki ei neinn.

Skál
Lóa

Ummæli

Nafnlaus sagði…
Til hamingju með börnin, myndi líka vera montrassgat ef ég væri þú ;O)

Kveðja Sonja
Nafnlaus sagði…
Heyrðu maður ætlar að reyna að hitta á þig upp í Skorradal og sendir þér sms, og þá kemur bara er í London babe. fruss.
Til hamingju með börnin alltaf gaman þegar þau standa sig vel. En mikið asskoti er hann Kjartan Elvar duglegur ertu með einhverja uppskrift af svona góðu uppeldi hehe. See ya kv Helga.

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...