Míkrósaga

Framundan er pæjuhelgi hjá okkur mæðgum - feðgarnir á leið í Skóginn að skemmta sér saman ásamt fullt af öðrum gaurum. Vona að veðrið þar verði ekki bara rok og rigning, vissara samt að pakka regnfötum og stígvélum með þeim. Enn einn læknatíminn búinn, bara einn eftir þetta árið (vonandi), fer til Jóns á mánudaginn - klára þetta áður en skólinn byrjar það er toppurinn. Nú þarf ég bara að fara að drífa mig í búðina að versla - þrífa hérna hjá okkur og þá er ég ready að pæjast með KBB næstu tvo daga. Pæjumamma

Ekki ég samt, nei mitt sósíal líf er ekki svo öflugt. Sonurinn er á djamminu. Skólaball í gangi í bólinu fyrir sjöunda bekk og allir spriklandi glaðir með það. Gleðin byrjaði um kl. 18:30 og lýkur um kl. 22:00. Og þeir fóru saman félagarnir Pétur og Kjartan á eigin farartækjum, já já hjóluðu, tóku ekki í mál að vera keyrðir. En nú gerði mamman eina undantekningu sem ekki ætti að segja frá einu sinni. Mamman slash hárgreiðslumeistarinn leyfði drengnum að hjóla án hjálms til að eyðileggja ekki hárið sem var búið að smyrja upp í smá Tinna topp/hanakamb. En hey fólk ég hjólaði án hjálms forever (nýbúin að fá hjálm, sem ég hata bytheway) og lifði til að segja frá því. Þannig að ég vona bara að þetta eina skipti sleppi hann lifandi úr umferðinni án allra öryggishlífa. Það verður spennandi að heyra hvernig þetta gengur, hann tilkynnti mér í dag að nokkrir drengjanna í árgangnum væru komnir með stelpu. Já já þetta byrjar snemma. Þætti gaman að vita hvað þessir vitleysingar þykjast vera að gera...

við hunda, alls ekki. Ég er að lesa um lausagöngu hunda á mbl.is. Stór hundur var laus á göngu með eiganda sínum hér í bænum og réðst allt í einu inn í garð og á lítinn hund þar. Eigandi litla hundsins uppskar beinbrot og gat á hausinn við að reyna að bjarga greyinu. Það fyrsta sem ég tók eftir hér í Mosfellsbænum er við fluttum fyrir sjö árum síðan var LAUSAGANGA HUNDA. Fólk er ótrúlega rólegt með þessi kvikindi sín í göngutúrum bara laus. Látum það vera ef eigandi hefur nógu mikinn aga á dýrinu þannig að það hlýði honum í einu og öllu. Það er hins vegar mun verra þegar þeir eru "sendir" í daglegann göngutúr bara einir. Margir eru hræddir við hunda, jafnvel sjúklega hræddir - ættu kannski að leita sér hjálpar, því það er óþarfi í flestum tilfellum. Þegar ég var nýflutt hingað með fimm ára pjakk og átján mánaða dramadrottningu tókum við þrjú strætó til RVK á hverjum degi. Drifum okkur út í skýli í hádeginu og biðum róleg eftir vagninum sem kom aldrei á réttum tíma. Einn dagin...

Þá er sultugerðin búin þetta árið - restin af rabarabaranum er enn hérna úti og í lagi, fer með hann bara til Betu ömmu og Lilju ömmu á morgun. Við mamma suðum 4 kg. af rabarbara í sultu og 3 kg. af rifsi í hlaup, það var bara fínn skammtur fyrir okkur í ár, alveg mátulegt. Átti m.a.s. afgangs krukkur. Nú er bara slátrið eftir í september og þá er ég búin að húsmæðrast þetta árið. Við mæðgurnar, allar þrjár, tökum slátur á hverju ári því Svandís fær þetta allt saman úr r0lluskjátunum sínum. Engin ástæða að fleygja þessu öllu saman, veit að fólk gerir það nú samt. Hirðir bara kjötið. Ég er nú svo klikkuð að ég hirði frekar slátrið og allt sem því fylgir, langar ekkert í kjötið - kannski bara lærin. En ég fer bara í mat til mömmu af og til yfir árið og fæ þá yfirleitt indælis lambalæri í matinn. KEB fór á fyrstu æfinguna hjá Ármanni í dag er með fínum strákum í hóp og hann er svona líka spriklandi ánægður eftir tímann. Finnst ofsalega gaman, og hann sem var að eyða miklum tíma í áhyggjur...

"Þú þarft bara að fara að láta bólusetja mig eða eitthvað" KBB var mikið niðri fyrir þegar hún kom heim úr skólanum. "Nú gegn hverju þarftu bólusetningu?" Kennurunum mínum, þær eru bara alveg..." Hún átti bara ekki orð. "Þær láta okkur safna pöddum, flugum, ormum og KÖNGULÓM og koma við þær og skoða með stækkunargleri" -"Já já er það ekki bara eins og þú hefur gert undanfarin ár úti í garði?" Að undanskildu stækkunarglerinu kannski. "Farðu nú ekki að apa vitleysuna upp eftir einhverjum stelpukjánum úr bekknum þínum - aldrei verið með vesen út af pöddum, ekki byrja núna." "Neih þetta var nú allt í lagi - alla vega flugurnar". Það má kannski minnast á að garðurinn okkar og húsið er paradís köngulóanna - hingað koma þær í sumarfrí og hafa það rosa fínt. Lét reyndar eitra upp í þakkantinn í sumar og það virkaði fínt - miklu miklu minna af þeim í ár en undanfarið. Börnin mín ættu alla vega að vera alvön þessum kvikindum og þur...

Nenni þeim nú ekki lengur - finnst maður ætti að geta klárað þetta bara þarna í júní í eitt skipti fyrir öll. En það er víst ekki þannig. Fór út að slá grasið og náði því áður en rigningin kemur - ef hún þá kemur á eftir kannski. Tók þá rabarbarann í leiðinni, það hefði þurft að gerast í byrjun, eða um miðjan júlí. Hélt hann væri allur ónýtur og var eiginlega nokk sama, á nóg að sultu síðan í fyrra. Eða það hélt ég þar til um daginn, held það séu tvær krukkur eftir af rabarabara, fékk smá sjokk. Fullt til af rifsinu ennþá og það er orðið fínt úti ef einhver vill týna. Rabarbarinn var ekki allur ónýtur, kannski svona 1/3 skemmdur. Þannig að ég sulta í kvöld eða fyrramálið og á afgangs ef einhver vill. Það eru rúmlega 20 kíló þarna úti og ég þyrfti að reka meðalstórt veitingahús til að nota það allt saman. Eða vöfflukaffihús eða eitthvað. Í ár ætla ég hins vegar bara að skera ofan í sjálfa mig - nenni ekki að eyða öllum deginum í þetta. Það er voðalega erfitt að fara inn aftur þegar maðu...

Mamma það er mjög heppilegt ef við förum til Danmerkur á næsta ári - já ég verð alveg reiprennandi í dönsku þá. Snáðinn byrjar að læra dönsku í vetur í 7. bekk - og hefur greinilega fulla trú á að það reynist honum jafn auðvelt og enskan. Vonum bara það besta - því við Karlotta verðum mállausar þarna á tungu innfæddra - treystum á BH og hans bjartsýna aðstoðarmann. Það má taka það fram að það er ekkert ákveðið með að fara að heimsækja fyrrum konungsríki Íslands á næsta ári, en við erum svona með það á bakvið eyrað. Det er dejligt