Þegar börnin okkur eru lítil þá segja þau alls konar krúttilegt og skemmtilegt og við, sum alla vega, höldum því til haga - alla vega einhverju af því. Og það er mjög gaman að rifja það upp öðru hverju og gaman fyrir þau að heyra seinna... eða ekki.
En þegar börnin okkar verða stór? Það kannski er ekki endilega krúttilegt lengur en það getur verið bráðskemmtilegt... eða ekki, eftir því hvernig maður lítur á það sennilega.
Dóttir mín, rúmlega tvítug... tæplega 21 - hún segir ennþá alls konar sem mér finnst bráðfyndið. Og strákurinn líka - ég gæti kafnað þegar þau byrja stundum. Um daginn hugsaði ég - af hverju er ég hætt að skrifa svona niður? Komst að þeirri niðurstöðu að það er engin ástæða - maður einhvern veginn bara hættir því. Svo nú ætla ég að henda tveimur samtölum niður á blað.
Desember 2019
Jólagjafapælingar í algleymingi og bara almennt verslunaræði í gangi - alveg sama hvað maður reynir að hemja sig. KBB hafði velt fyrir sér hvar hún fengi rúmföt - langaði að eignast mjúk og góð rúmföt. Hennar eru meira og minna orðin gömul, rúmföt sem hún hefur fengið í gegnum tíðina í gjafir og ekki valið sjálf.
Ég benti henni á að Rúmfatalagerinn væri sennilega með mesta úrvalið og þar eru rúmfötin á viðráðanlegu verði. Sagði henni jafnframt að mér þættu flónnel rúmföt það besta í heimi, sérstaklega á veturna. Maður leggst einhvern veginn aldrei í ískalt rúm með þannig rúmföt - sakna þess, á ekki svoleiðis sjálf lengur.
Stuttu seinna vorum við mæðgur saman í téðum Rúmfatalager og hún skoðaði úrvalið og ákvað að fara að ráðum móður sinnar og kaupa sér flónnel rúmföt sem henni leist á og valdi sjálf. Það endaði þannig að eftir verslunarferð okkar mæðgna skoppaði hún í vinnu, eða á æfingu eða eitthvað annað en heim - ég fór heim. Dröslaði pokum og pinklum inn í hús og setti hennar innkaup inn í hennar herbergi. Hún myndi svo sjá um að ganga frá þeim þegar henni hentaði. Ákvað að taka ekki rúmfötin úr pakkningunni og setja í þvottavélina... hún myndi sjá um það sjálf.
Nokkrum dögum seinna ákvað hún að nú væri góður tími til að rífa upp rúmfötin fínu og þá átti þetta samtal sér stað:
KBB: Á ekki að þvo rúmföt áður en þau eru notuð í fyrsta sinn?
LBK: Jú, og náttföt og nærföt... og í raun allt - en alla vega þetta. Þú þarft ekki að þvo þetta á fullu prógrammi núna - það er nóg að henda þessu í vélina bara á 20 mínútna prógramm - ég myndi þvo þetta bara þannig.
Nú verður heimasætan heldur vandræðaleg og spyr varlega... Má ég ekki setja þetta bara í þvottakörfuna?
LBK: jú jú
KBB: (enn mjög varfærin) Ég þvæ alltaf þvottinn minn bara þannig sko.
Janúar 2020
KBB og Sunna sitja á móti mér við eldhúsborðið og ræða erfðir og strákamál. Báðar hávaxnar dömur og sammála um að það sé ekki málið að deita gaura sem eru minni en þær. Þar sem ég sit og borða matinn minn, malda ég aðeins í móinn en læt þær síðan bara um að velta fyrir sér hvað væri ásættanlegt í heimi stefnumóta.
Svo heyri ég allt í einu...
KBB: já nákvæmlega... ég er t.d. skíthrædd um að barnið mitt verði svona lágvaxið eins og mamma...
Ég frussaði næstum matnum mínum yfir borðið ég hló svo mikið - ekki eru áhyggjurnar miklar ef þetta eru þær helstu fyrir tilvonandi afkomendur.
Later
En þegar börnin okkar verða stór? Það kannski er ekki endilega krúttilegt lengur en það getur verið bráðskemmtilegt... eða ekki, eftir því hvernig maður lítur á það sennilega.
Dóttir mín, rúmlega tvítug... tæplega 21 - hún segir ennþá alls konar sem mér finnst bráðfyndið. Og strákurinn líka - ég gæti kafnað þegar þau byrja stundum. Um daginn hugsaði ég - af hverju er ég hætt að skrifa svona niður? Komst að þeirri niðurstöðu að það er engin ástæða - maður einhvern veginn bara hættir því. Svo nú ætla ég að henda tveimur samtölum niður á blað.
Desember 2019
Jólagjafapælingar í algleymingi og bara almennt verslunaræði í gangi - alveg sama hvað maður reynir að hemja sig. KBB hafði velt fyrir sér hvar hún fengi rúmföt - langaði að eignast mjúk og góð rúmföt. Hennar eru meira og minna orðin gömul, rúmföt sem hún hefur fengið í gegnum tíðina í gjafir og ekki valið sjálf.
Ég benti henni á að Rúmfatalagerinn væri sennilega með mesta úrvalið og þar eru rúmfötin á viðráðanlegu verði. Sagði henni jafnframt að mér þættu flónnel rúmföt það besta í heimi, sérstaklega á veturna. Maður leggst einhvern veginn aldrei í ískalt rúm með þannig rúmföt - sakna þess, á ekki svoleiðis sjálf lengur.
Stuttu seinna vorum við mæðgur saman í téðum Rúmfatalager og hún skoðaði úrvalið og ákvað að fara að ráðum móður sinnar og kaupa sér flónnel rúmföt sem henni leist á og valdi sjálf. Það endaði þannig að eftir verslunarferð okkar mæðgna skoppaði hún í vinnu, eða á æfingu eða eitthvað annað en heim - ég fór heim. Dröslaði pokum og pinklum inn í hús og setti hennar innkaup inn í hennar herbergi. Hún myndi svo sjá um að ganga frá þeim þegar henni hentaði. Ákvað að taka ekki rúmfötin úr pakkningunni og setja í þvottavélina... hún myndi sjá um það sjálf.
Nokkrum dögum seinna ákvað hún að nú væri góður tími til að rífa upp rúmfötin fínu og þá átti þetta samtal sér stað:
KBB: Á ekki að þvo rúmföt áður en þau eru notuð í fyrsta sinn?
LBK: Jú, og náttföt og nærföt... og í raun allt - en alla vega þetta. Þú þarft ekki að þvo þetta á fullu prógrammi núna - það er nóg að henda þessu í vélina bara á 20 mínútna prógramm - ég myndi þvo þetta bara þannig.
Nú verður heimasætan heldur vandræðaleg og spyr varlega... Má ég ekki setja þetta bara í þvottakörfuna?
LBK: jú jú
KBB: (enn mjög varfærin) Ég þvæ alltaf þvottinn minn bara þannig sko.
Janúar 2020
KBB og Sunna sitja á móti mér við eldhúsborðið og ræða erfðir og strákamál. Báðar hávaxnar dömur og sammála um að það sé ekki málið að deita gaura sem eru minni en þær. Þar sem ég sit og borða matinn minn, malda ég aðeins í móinn en læt þær síðan bara um að velta fyrir sér hvað væri ásættanlegt í heimi stefnumóta.
Svo heyri ég allt í einu...
KBB: já nákvæmlega... ég er t.d. skíthrædd um að barnið mitt verði svona lágvaxið eins og mamma...
Ég frussaði næstum matnum mínum yfir borðið ég hló svo mikið - ekki eru áhyggjurnar miklar ef þetta eru þær helstu fyrir tilvonandi afkomendur.
Later
Ummæli