Fara í aðalinnihald

Allt fyrir ástina

Ég fór á fund hjá Korpu um daginn - fastir liðir þar eru hvatning í upphafi fundar og lokarorð... já nákvæmlega... í lok fundar.

Ég var beðin um að vera með lokaorð á síðasta fundi. Stef fundarins var "Allt fyrir ástina" og þá skrifar maður út frá því.

Hér eru lokaorðin mín frá síðasta fundi:

Allt fyrir ástina

Það er hægt að segja að ástin sé límið sem heldur öllu saman. Ást getur verið alls konar og það er mismikið sem við gerum fyrir ástina... það fer eftir hver á í hlut ekki satt? Það eru sennilega fá eða engin takmörk fyrir því hvað við gerum fyrir börnin okkar, en meiri takmörk á því hvað við gerum fyrir aðra sem við þó elskum mikið.

Ef við einbeitum okkur að rómantísku ástinni þá rakst á smá texta sem mig langar að lesa fyrir ykkur því mér finnst hann lýsa ágætlega þeirri ást sem flestir leita að, en kannski færri finna í raun. Svona lýsti Heilagur Ágústínus frá Hippó ástinni fyrir syni sínum á 4. öld eftir krist.

Ástin
Ást er tímabundin bilun. Hún brýst fram með ofsa eins og jarðskjálfti og hjaðnar síðan. Og þegar hún er hnigin þarftu að taka ákvörðun. Þú þarft að gera þér grein fyrir því hvort rætur ykkar hafi tvinnast svo saman að óhugsandi sé að greiða þær sundur aftur. Þannig er ástin.

Ást er ekki það að verða andstuttur, hún er ekki æsingur, hún er ekki yfirlýsingar og loforð um eilífa ástríðu. Slíkt er bara „að vera ástfanginn“, sem við getum öll talið okkur trú um að við séum. Ástin sjálf er það sem eftir verður þegar ástarbríminn er kulnaður. Hún er í senn bæði list og heppileg tilviljun. Við móðir þín áttum þetta, við áttum okkur rætur sem gréru saman undir yfirborðinu, og þegar fögru blómin sölnuðu öll og féllu af greinunum varð okkur ljóst að við vorum einn trjástofn, en ekki tveir.

Later

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...