Ég fylgist með fréttum - stjórnmálin eru crazy alls staðar. Shit þetta fíaskó í íslenskum stjórnmálum, það er ekki hægt að búa svona drullu til. Það myndi engin horfa á í sjónvarpi svona leikfléttur því þetta er of heimskulegt. Hafandi sagt það þá er ég einlægur aðdáandi House of Cards. Og þótt ótrúlegt megi virðast er ég alveg á bandi þeirra Underwood hjóna. Það er frekar vandræðaleg staðreynd og ég roðnaði pínu þegar ég áttaði mig á því. Hvers konar manneskja er ég?
En ég tel sjálfri mér trú um að þetta sé aðeins sjónvarpsþáttur og ekki raunveruleikinn. Og ég viðurkenni það hér með, og er skammast mín ekkert, ég er heitur aðdáandi Kevin Spacey. Og Robin Wright kemur sterk inn sem ein af uppáhalds eftir þesssa þætti alla.
Þegar fyrrverandi forsætisráðherra baðaði út öllum öngum spriklandi á gólfinu í frekjukastinu sínu og rembdist við að halda embætti sínu, gat ég ekki annað en fylgst með. Og ég verð að viðurkenna að ég skellti uppúr reglulega þann daginn. Þvílíkur farsi sem þessir dagar voru sem fylgdu á eftir. Þvílíkur brandari sem þessir kallar eru allir. Öll ríkisstjórnin drullaði upp á bak, og situr föst við stólana eftir að drullan harðnaði - vandræðalegt og skítalyktin nær inn í fjölmiðla um allan heim. Íslendingar eru athlægi og virðast kunna því vel. Því kannanir sýna að þeir ætli að kjósa þetta fólk aftur - mig langar að vera hissa.
Forsetinn okkar er af sama meiði - ég á ekki nógu sterk orð... læt nægja að segja að ég hef aldrei kosið hann - og kem ekki til með að gera það núna. Þvílíkur og annar eins tækifærissinni, sérhagsmunapotari og hrokagikkur. Ég hef aldrei getað séð hann öðruvísi :/ Hann talar endalaust í hringi og segir það sem hentar hverju sinni. Og lýgur svo ef fólk ber uppá hann eitthvað sem hann hefur áður sagt en hentar ekki í það skipti. Blákalt og alveg sannfærður sjálfur. Og meirihluti þjóðarinnar vill kjósa hann enn og aftur - ég verð að segja að ég var hissa þegar fólk kaus hann fyrst þegar hann bauð sig fram.
Ég las greinina hennar Bryndísar í Kvennablaðinu - ég var ekki hissa, þetta uppgötvaði ég fyrir þó nokkrum árum. Ég var pínu hissa þá - fólk í verkamannastétt kýs auðvaldið og styður það alla leið. Talar á innsoginu blátt í framan af súrefnisskorti til styrktar íhaldinu. Þetta er skrýtið. Eða kannski ekki - það er leitt að mótvægið er ekki mikið. Fólk vill geta átt möguleika á að rífa sig upp og uppskera eftir erfiði sitt. Það virðist enginn gera fólki það almennilega kleyft, en sumir eru duglegri en aðrir að láta það líta út fyrir að þeir muni gera það.
Mér finnst einkenna okkar forystu í landinu, Framsókn (shit hvað það er óendalega rotið lið), Sjálfstæðisflokkinn og forseta vorn, valdafíkn, eiginframpot, og sérhagsmunagæsla. Þetta er ekki fólk sem er að gæta hagsmuna Íslands, Íslendinga eða orðspor okkar. Þetta er fólk sem er að gæta að sér og sínum og eignum þeirra. Ekkert annað.
Og ef ég voga mér út í heimsmálin. Donald Trump - þarf að segja meira? Hann talar fyrir sundrungu, ofbeldi og kúgun. Og hann felur það ekki neitt. Ég held að hann hafi enginn stefnumál í neinu - nema hann langar að verða forseti og kyndir undir óeiningu og óánægju til að komast í stólinn. Sama hvað það kostar. Hann leggst mjög lágt í málflutningi og er eins og frekur eineltisseggur í grunnskóla. Gott sjónvarp og fyndið á köflum, þar til maður áttar sig á því að maðurinn á verulega möguleika á að verða einn valdamesti maður í heimi.
Ég ætlaði ekki að skrifa um þetta - nenni ekki að setja svona vangaveltur á blað. En ég hef skoðun á þessu öllu saman og velti fyrir mér alls konar. Mín niðurstaða undanfarna mánuði hefur verið sú að það sé allt á leið til helvítis. Sagan endurtekur sig og fer í hringi. Núna erum við á leið inn í hörmungatímabil - það er mín tilfinning.
Í gær horfði ég á heimildarmynd um Nelson Mandela. Af hverju er ekki fleira fólk eins og hann í heiminum? Ég held að það séu ansi margir líkir honum en þeir eru ólíklegri til að rísa upp og taka slaginn við alla afturhalds- og sérhagsmunaseggina. Því það er nokkuð ljóst að leðjuslagurinn og vitleysan er hræðileg - og alls ekki auðvelt að taka þátt. Sérstaklega ef fólk er þokkalega vel gefið og heiðarlegt í baráttu sinni fyrir raunverulegum jöfnuði og friði í heiminum. Báráttu fyrir því að allir geti lifað með reisn og átt þokkalegt líf. Þar sem mannréttindi eru fyrir alla, alls staðar.
Hann reyndi af fremsta megni að berjast friðsamlega í upphafi. Það gekk ekki því stjórnvöld svöruðu með látum og ofbeldi. Þá gripu hann og flokksfélagar hans til vopna og réðust á hernaðarleg mannvirki og reyndu að valda sem minnstu eða engu manntjóni. Allir vita að hann sat í fangelsi í 27 ár. Það er fáránlega langur tími. Það sem er enn fáránlegra (af því hann er bara venjulegur maður) er að hann skuli ekki koma brjálaður út aftur og gera allt vitlaust í landinu þar sem hann naut mikils stuðnings. Hann stefndi að friði í landinu sínu og sameinaði þjóðina, svarta og hvíta (sem áttu það eiginlega ekki skilið) undir einum fána. Hann gerði sitt besta til að stuðla að friði og að sætta fólk. Hann ól ekki á hatri, sundrungu og hræðslu eins og of margir leiðtogar virðast gera í dag - hvar sem þeir eru í heiminum.
Við þurfum fleiri menn eins og Nelson Mandela í heiminum. Miklu fleiri, heilan hóp af þeim í hverju landi alls staðar í heiminum. Ýta í burtu afturhaldsseggjum og sérhagsmunapoturum af öllu tagi. Því fleiri sem þeir eru því betra. Það er ekki hægt að ætlast til að einn og einn maður taki á sig alla þá drullu og ógeð sem hent er að þeim sem vilja sjálfsagðar breytingar í átt að jöfnuði og betra lífi fyrir alla.
Ég vona að ég hafi rangt fyrir mér - ég vona að meirihluti fólks út um allan heim finni og styðji fólk sem vill frið og jöfnuð fyrir alla.
Ég vona að Íslendingar beri gæfu til að kjósa forseta sem sameinar þjóðina og þeir geti verið stoltir af. Ég vona að einhverjir komist á þing sem geti komið í gegn breytingum til batnaðar, breytingum sem stuðla að betri lífskjörum fyrir alla - ekki bara suma og alltaf þá sömu. Og ég myndi svo gjarnan vilja sjá Bernie Sanders verða forseta USA þvert á allar spár og líkindi eins staðan er núna.
Ég er löööngu búin að ákveða hvern ég mun kjósa til forseta Íslands (ég hef víst ekki rétt til að kjósa í USA) - það verður ekki ÓRG í þetta sinn frekar en áður. Hef sagt að ég muni kjósa þennan aðila hvort sem hann verður í framboði eða ekki.
Kjósið eitthvað gáfulegt þegar boðið eru upp á kosningar, eitthvað sem hentar ykkur og ykkar fólki... ekki kjósa blint af gömlum vana eða styðja alltaf einn flokk af því pabbi ykkar kenndi ykkur bara einn bókstaf í stafrófinu. Spáið í spilin í hvert sinn og setjið X á þann stað sem stuðlar að betra samfélagi.
Later
En ég tel sjálfri mér trú um að þetta sé aðeins sjónvarpsþáttur og ekki raunveruleikinn. Og ég viðurkenni það hér með, og er skammast mín ekkert, ég er heitur aðdáandi Kevin Spacey. Og Robin Wright kemur sterk inn sem ein af uppáhalds eftir þesssa þætti alla.
Þegar fyrrverandi forsætisráðherra baðaði út öllum öngum spriklandi á gólfinu í frekjukastinu sínu og rembdist við að halda embætti sínu, gat ég ekki annað en fylgst með. Og ég verð að viðurkenna að ég skellti uppúr reglulega þann daginn. Þvílíkur farsi sem þessir dagar voru sem fylgdu á eftir. Þvílíkur brandari sem þessir kallar eru allir. Öll ríkisstjórnin drullaði upp á bak, og situr föst við stólana eftir að drullan harðnaði - vandræðalegt og skítalyktin nær inn í fjölmiðla um allan heim. Íslendingar eru athlægi og virðast kunna því vel. Því kannanir sýna að þeir ætli að kjósa þetta fólk aftur - mig langar að vera hissa.
Forsetinn okkar er af sama meiði - ég á ekki nógu sterk orð... læt nægja að segja að ég hef aldrei kosið hann - og kem ekki til með að gera það núna. Þvílíkur og annar eins tækifærissinni, sérhagsmunapotari og hrokagikkur. Ég hef aldrei getað séð hann öðruvísi :/ Hann talar endalaust í hringi og segir það sem hentar hverju sinni. Og lýgur svo ef fólk ber uppá hann eitthvað sem hann hefur áður sagt en hentar ekki í það skipti. Blákalt og alveg sannfærður sjálfur. Og meirihluti þjóðarinnar vill kjósa hann enn og aftur - ég verð að segja að ég var hissa þegar fólk kaus hann fyrst þegar hann bauð sig fram.
Ég las greinina hennar Bryndísar í Kvennablaðinu - ég var ekki hissa, þetta uppgötvaði ég fyrir þó nokkrum árum. Ég var pínu hissa þá - fólk í verkamannastétt kýs auðvaldið og styður það alla leið. Talar á innsoginu blátt í framan af súrefnisskorti til styrktar íhaldinu. Þetta er skrýtið. Eða kannski ekki - það er leitt að mótvægið er ekki mikið. Fólk vill geta átt möguleika á að rífa sig upp og uppskera eftir erfiði sitt. Það virðist enginn gera fólki það almennilega kleyft, en sumir eru duglegri en aðrir að láta það líta út fyrir að þeir muni gera það.
Mér finnst einkenna okkar forystu í landinu, Framsókn (shit hvað það er óendalega rotið lið), Sjálfstæðisflokkinn og forseta vorn, valdafíkn, eiginframpot, og sérhagsmunagæsla. Þetta er ekki fólk sem er að gæta hagsmuna Íslands, Íslendinga eða orðspor okkar. Þetta er fólk sem er að gæta að sér og sínum og eignum þeirra. Ekkert annað.
Og ef ég voga mér út í heimsmálin. Donald Trump - þarf að segja meira? Hann talar fyrir sundrungu, ofbeldi og kúgun. Og hann felur það ekki neitt. Ég held að hann hafi enginn stefnumál í neinu - nema hann langar að verða forseti og kyndir undir óeiningu og óánægju til að komast í stólinn. Sama hvað það kostar. Hann leggst mjög lágt í málflutningi og er eins og frekur eineltisseggur í grunnskóla. Gott sjónvarp og fyndið á köflum, þar til maður áttar sig á því að maðurinn á verulega möguleika á að verða einn valdamesti maður í heimi.
Ég ætlaði ekki að skrifa um þetta - nenni ekki að setja svona vangaveltur á blað. En ég hef skoðun á þessu öllu saman og velti fyrir mér alls konar. Mín niðurstaða undanfarna mánuði hefur verið sú að það sé allt á leið til helvítis. Sagan endurtekur sig og fer í hringi. Núna erum við á leið inn í hörmungatímabil - það er mín tilfinning.
Í gær horfði ég á heimildarmynd um Nelson Mandela. Af hverju er ekki fleira fólk eins og hann í heiminum? Ég held að það séu ansi margir líkir honum en þeir eru ólíklegri til að rísa upp og taka slaginn við alla afturhalds- og sérhagsmunaseggina. Því það er nokkuð ljóst að leðjuslagurinn og vitleysan er hræðileg - og alls ekki auðvelt að taka þátt. Sérstaklega ef fólk er þokkalega vel gefið og heiðarlegt í baráttu sinni fyrir raunverulegum jöfnuði og friði í heiminum. Báráttu fyrir því að allir geti lifað með reisn og átt þokkalegt líf. Þar sem mannréttindi eru fyrir alla, alls staðar.
Hann reyndi af fremsta megni að berjast friðsamlega í upphafi. Það gekk ekki því stjórnvöld svöruðu með látum og ofbeldi. Þá gripu hann og flokksfélagar hans til vopna og réðust á hernaðarleg mannvirki og reyndu að valda sem minnstu eða engu manntjóni. Allir vita að hann sat í fangelsi í 27 ár. Það er fáránlega langur tími. Það sem er enn fáránlegra (af því hann er bara venjulegur maður) er að hann skuli ekki koma brjálaður út aftur og gera allt vitlaust í landinu þar sem hann naut mikils stuðnings. Hann stefndi að friði í landinu sínu og sameinaði þjóðina, svarta og hvíta (sem áttu það eiginlega ekki skilið) undir einum fána. Hann gerði sitt besta til að stuðla að friði og að sætta fólk. Hann ól ekki á hatri, sundrungu og hræðslu eins og of margir leiðtogar virðast gera í dag - hvar sem þeir eru í heiminum.
Við þurfum fleiri menn eins og Nelson Mandela í heiminum. Miklu fleiri, heilan hóp af þeim í hverju landi alls staðar í heiminum. Ýta í burtu afturhaldsseggjum og sérhagsmunapoturum af öllu tagi. Því fleiri sem þeir eru því betra. Það er ekki hægt að ætlast til að einn og einn maður taki á sig alla þá drullu og ógeð sem hent er að þeim sem vilja sjálfsagðar breytingar í átt að jöfnuði og betra lífi fyrir alla.
Ég vona að ég hafi rangt fyrir mér - ég vona að meirihluti fólks út um allan heim finni og styðji fólk sem vill frið og jöfnuð fyrir alla.
Ég vona að Íslendingar beri gæfu til að kjósa forseta sem sameinar þjóðina og þeir geti verið stoltir af. Ég vona að einhverjir komist á þing sem geti komið í gegn breytingum til batnaðar, breytingum sem stuðla að betri lífskjörum fyrir alla - ekki bara suma og alltaf þá sömu. Og ég myndi svo gjarnan vilja sjá Bernie Sanders verða forseta USA þvert á allar spár og líkindi eins staðan er núna.
Ég er löööngu búin að ákveða hvern ég mun kjósa til forseta Íslands (ég hef víst ekki rétt til að kjósa í USA) - það verður ekki ÓRG í þetta sinn frekar en áður. Hef sagt að ég muni kjósa þennan aðila hvort sem hann verður í framboði eða ekki.
Kjósið eitthvað gáfulegt þegar boðið eru upp á kosningar, eitthvað sem hentar ykkur og ykkar fólki... ekki kjósa blint af gömlum vana eða styðja alltaf einn flokk af því pabbi ykkar kenndi ykkur bara einn bókstaf í stafrófinu. Spáið í spilin í hvert sinn og setjið X á þann stað sem stuðlar að betra samfélagi.
Later
Ummæli